Google 05/01/2014 - 06/01/2014 | diabetesgr
Από το Blogger.
Latest Post

Φάρμακο για το διαβήτη αδυνατίζει αποτελεσματικά και τους υγιείς

Written By Alexandros Moumtzis on Σάββατο, 31 Μαΐου 2014 | 9:54 π.μ.

Ένα φάρμακο που χορηγείται ευρέως για την αντιμετώπιση του διαβήτη φαίνεται ότι αποτελεί σημαντικό όπλο και για το αδυνάτισμα, όταν συνδυάζεται με δίαιτα και γυμναστική, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Όπως έδειξε, οι υγιείς εθελοντές που έκαναν δίαιτα, γυμναστική και επίσης μία ένεση με το φάρμακο την ημέρα, πριν φάνε το πρωινό τους γεύμα, έχασαν μέσα σε 12 μήνες το 8% του αρχικού σωματικού βάρους τους, με τον ένα στους τρεις να χάνει πάνω από το 10%.
Οι μειώσεις αυτές μπορούν να ελαττώσουν σημαντικά τον κίνδυνο καρδιοπάθειας και άλλων ασθενειών, καθώς και να βελτιώσουν τον ύπνο και την ποιότητα της ζωής.
Επιπλέον, ο αριθμός των εθελοντών που πέτυχε αυτά τα αποτελέσματα ήταν τριπλάσιος έναντι μια άλλης ομάδας εθελοντών, οι οποίοι έκαναν μόνο δίαιτα και γυμναστική.
Το ενέσιμο φάρμακο, που «ξεγελάει» τον εγκέφαλο και τον κάνει να ενεργοποιεί επίμονα το αίσθημα κορεσμού της πείνας, ελάττωσε επίσης την αρτηριακή πίεση, αύξησε τα επίπεδα της «καλής» (HDL) χοληστερόλης και ρύθμισε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα των εθελοντών.
Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι η παχυσαρκία είναι μία σοβαρή αρρώστια που «κόβει» έως 9 χρόνια από τη ζωή και αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εκδήλωσης σοβαρών προβλημάτων υγείας, όπως ο διαβήτης, η υπέρταση, η καρδιοπάθεια, το εγκεφαλικό και ορισμένες μορφές καρκίνου.
Αυτός είναι και ο λόγος που η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα προσπαθεί επισταμένα να βρει τρόπους για την πρόληψη αλλά και για τη θεραπεία της.
Στη νέα μελέτη, η οποία παρουσιάσθηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Παχυσαρκίας (ECO) που διεξάγεται στη Σόφια της Βουλγαρίας, επιστήμονες από 191 ερευνητικά κέντρα σε 27 χώρες του κόσμου χώρισαν 3.731 υπέρβαρους και παχύσαρκους εθελοντές σε δύο ομάδες.
Η μία ομάδα έκανε καθημερινά μία ένεση των 3 mg από το φάρμακο λιραγλουτίδη, ενώ η άλλη έπαιρνε μία ανενεργό ουσία (ομάδα ελέγχου).
Σε όλους τους εθελοντές οι ερευνητές είχαν συστήσει επίσης ένα διαιτολόγιο που παρείχε καθημερινά 500 θερμίδες λιγότερες από τις συνιστώμενες (οι συνιστώμενες είναι κατά μέσον όρο 2.000 για τους άνδρες και 1.800 για τις γυναίκες).
Τους είχαν επίσης ζητήσει να περπατάνε με γρήγορο βήμα πέντε φορές την εβδομάδα, επί μισή ώρα την φορά.
Η μέση ηλικία των εθελοντών ήταν τα 45 χρόνια, το μέσο σωματικό βάρος τους ήταν τα 106,2 κιλά και ο μέσος Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ - υπολογίζεται όταν διαιρεθεί το βάρος με το τετράγωνο του ύψους) 38,3 kg/m2. Κανένας από τους εθελοντές δεν έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη.
Έπειτα από 56 εβδομάδες, οι εθελοντές που έπαιρναν λιραγλουτίδη είχαν χάσει κατά μέσον όρο το 8% του αρχικού σωματικού βάρους, ενώ οι εθελοντές που έκαναν μόνο δίαιτα και γυμναστική είχαν χάσει το 2,6%.
Στην πραγματικότητα, το 64% των εθελοντών της ομάδας της λιραγλουτίδης αλλά μόνο το 27% της ομάδας ελέγχου έχασαν το τουλάχιστον 5% του αρχικού σωματικού βάρους τους.
Επιπλέον, το 33% των εθελοντών της ομάδας της λιραγλουτίδης και το 10% όσων έκαναν μόνο δίαιτα και γυμναστική έχασαν το τουλάχιστον 10% του αρχικού σωματικού βάρους τους.
Η λιραγλουτίδη δρα όπως μία ορμόνη της πείνας, που λέγεται GLP1, παράγεται από το έντερο και «ενημερώνει» τον εγκέφαλο πότε έχουμε φάει αρκετά.
Η φυσική GLP1, όμως, διασπάται μέσα σε λεπτά από την στιγμή που παράγεται, ενώ η λιραγλουτίδη παραμένει επί ώρες στον οργανισμό, ξεγελώντας τον εγκέφαλο να νομίζει πως κάποιος είναι χορτάτος.
Όπως όλα τα φάρμακα, έτσι και η λιραγλουτίδη είχε ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες όμως ήταν στην πλειονότητά του ήπιες έως μέτριες και παροδικές. Οι συνηθέστερες ήταν πρωινή ναυτία και έμετος.

Η λιραγλουτίδη είναι προς το παρόν εγκεκριμένη στην Ευρώπη (και στην Ελλάδα) για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2.
Πηγή:tanea.gr

Τα βερίκοκα στο μικροσκόπιο

Written By Alexandros Moumtzis on Κυριακή, 25 Μαΐου 2014 | 7:45 π.μ.

Τα βερίκοκα  κατάγονται από την Κίνα, όπου έχουν καλλιεργηθεί για περισσότερα από 4.000 χρόνια. Ο θρύλος λέει ότι το βερίκοκο έφτασε στη  Δύση με το Μέγα Αλέξανδρο ενώ κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι οι Πέρσες διέδωσαν το βερίκοκο στους λαούς της Μεσογείου.  Οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι το γνώρισαν (από τις εκστρατείες του Μέγα Αλέξαντρου ή από τον Λούκουλλο) σαν είδος εισαγόμενο από την Αρμενία κι έτσι τα βερίκοκα τα είπαν armeniaca, αρμενιακά.

 Η επιστημονική ονομασία του βερίκοκου (Prunus armeniaca) ουσιαστικά σημαίνει αρμένικο δαμάσκηνο . Η λατινική ονομασία του βερίκοκου οφείλεται στην ιδιότητα του να ωριμάζει γρηγορότερα από τα αλλά συναφή προς αυτό φρούτα την άνοιξη, για το λόγο αυτό  ονομάστηκε praecoquium που σημαίνει πρώιμο.
 Αυτή η πρώιμη ανθοφορία είναι και ταυτόχρονα επικίνδυνη για το δέντρο μιας που η παγωνιά μπορεί να καταστρέψει τη παραγωγή.
 Η αγγλική ονομασία apricot προέρχεται από την αραβική λέξη barquq. Οι Άραβες μεταφέρουν το φρούτο στην Ιβηρική χερσόνησο έτσι στα Iσπανικά ονομαζόταν  albaricoque και στα Καταλανικά abercoc.
 Στη γειτονική Γαλλία η λέξη μετατρέπεται σε  abricot  και τελικά  οι Άγγλοι το παραφράζουν σε apricot.
Στην Ελλάδα τα βερίκοκα ονομάζονται και καϊσιά μια Τουρκική λέξη που σημαίνει δάνειο. Ενδιαφέρουσα είναι η ονομασία του βερίκοκου στη Θράκη γιατί αποδεικνύεται η σχέση Ελλήνων και Περσών. Ονομασίες του βερίκοκου  όπως  ζερντέλια ή ζαρταλούδια ή ζέρδελα  είναι μεν τουρκικής προέλευσης από τη λεξη zerdali η οποία όμως προέρχεται από τη Περσική λέξη  για το βερίκοκο zardalu όπου ετυμολογικά σημαίνει κίτρινο δαμασκηνό.
Το βερίκοκο έφτασε στο Νέο Κόσμο με τη βοήθεια των Ισπανών.
Η μεγαλύτερη παράγωγη Βερίκοκου προέρχεται από την Τουρκία αλλά και η χωρα βρίσκεται μέσα στις 5 πρώτες χώρες παγκοσμίως.
Τα βερίκοκα έχουν μικρό σφαιρικό σχήμα με χρυσαφίζον πορτοκαλί χρώμα και βελούδινη επιδερμίδα σε αντίθεση με τα ροδάκινα. Η γεύση του είναι ελαφρός υπόξινη είτε  γλυκιά , οι δυο αυτές γεύσεις μπορούν να συνυπάρχουν και να δημιουργούν ένα σύνθετο γευστικό αποτέλεσμα . Δεν είναι πολύ ζουμερά αλλά διαθέτουν ένα  πολύ έντονο και ιδιαίτερο  άρωμα . 
Η εποχή του βερίκοκου στη χώρα μας  αρχίζει από το τέλος του Μαΐου και διαρκεί, ανάλογα με την ποικιλία, μέχρι τα μέσα Αυγούστου.

Οι πιο γνώστες ποικιλίες στην Ελλάδα είναι οι ακόλουθες : Ποικιλία Μπεμπέκου, Επιδαύρου , Luizet, Διαμαντοπούλου (κατάλληλα και για αποξήρανση) και η ποικιλία Aurora.
Η φυλή Χούντζα (Hunza)  στο σημερινό Πακιστάν έχει γίνει γνωστή για τη μακροβιότητα της και τα χαμηλά ποσοστά καρκίνου  που  παρουσιάζει που  για μερικούς οφείλεται στην κατανάλωση των κουκουτσιών από τα βερίκοκα ,είτε τη χρήση έλαιο από βερίκοκο .
 Όμως δεν είναι μονό η κατανάλωση κουκουτσιών, αλλά ο συνδυασμός διατροφής και τρόπου ζωής της φυλής που της προσφέρει αυτά τα χαρακτηριστικά. Παρόμοια περιστατικά έχουν περιγράφει και σε άλλες περιοχές του πλανήτη όπου η διατροφή των κάτοικων των περιοχών αυτή είναι κατά βάση χορτοφαγική ,λιτοδίαιτη με προϊόντα της ανόθευτης μάνας γης.
Τα βερίκοκα ανήκουν στην κατηγορία των πυρηνόκαρπων φρούτων, που επιστημονικά αποκαλούνται «δρύπη» (Έχουν ένα ενιαίο κεντρικό κουκούτσι, που περιβάλλεται από την τραγανή, αρωματική βρώσιμη σάρκα ).Το κουκούτσι περιβάλλεται από ένα σκληρό κέλυφος, που συχνά αποκαλείται “πέτρα”.
Υγεία των ματιών – Β-καροτένιο
Τα βερίκοκα περιέχουν μεγάλη ποσότητα Β-καροτένιου . Το Β-καροτένιο  είναι μια από τις ομάδες φυτικών χρωστικών  με χρώματα όπως  το πορτοκαλί, κίτρινο και κόκκινο. Αυτές οι ουσίες μπορούν να βρεθούν σε μια μεγάλη γκάμα τροφών  όπως φρούτα ,λαχανικά, δημητριακά και έλαια.  Το κρεμώδες χρυσό χρώμα του βερίκοκου προέρχεται από καροτένια.
Τα καροτενοειδή παράγονται κυρίως στα φυτά, στα φύκη  και στα φωτοσυνθετικά βακτήρια  και κάποια είδη μυκήτων. Τα ζώα δεν είναι ικανά να τα συνθέτουν , οπότε πρέπει να λαμβάνονται  μέσω της τροφής. Τα καροτενοειδή αποτελούνται από δυο κύριες ομάδες τις ξανθοφύλλες που περιλαμβάνουν την λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη και την ομάδα των καροτενίων, στην οποία συμπεριλαμβάνονται το λυκοπένιο και οι καροτίνες.
Η Άλφα ,βήτα και Γάμα καροτίνη  στον ανθρώπινο οργανισμό μπορούν να μετατραπούν σε βιταμίνη Α και για το λόγο αυτό θεωρούνται προ-βιταμίνες της βιταμίνης Α. 100 γρ ωμών βερίκοκων  περιέχουν  1926 IU ή 64% της ημερήσιας απαιτούμενης ποσότητας της βιταμίνης Α.
Μια σημαντική ιδιότητα των καροτενοειδών είναι ότι απορροφούν το μπλε φώς που έχει βλαπτική δράση στους οργανισμούς. Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει την τάση να συγκεντρώνει τη λουτεΐνη και τη ζεαξανθίνη που προσλαμβάνει από τη διατροφή στο μάτι.
Τη συγκεντρώνει στο μέρος του ματιού που ονομάζεται αμφιβληστροειδής χιτώνας και ειδικά στο κεντρικό μέρος του αμφιβληστροειδούς που φαντάζει σαν μια κίτρινη κηλίδα λόγω του κίτρινου χρώματος των ξανθοφυλλών. Ένεκα αυτού του γεγονότος το κεντρικό μέρος του αμφιβληστροειδούς πήρε το όνομα «ωχρά κηλίδα» (ωχρός=κίτρινος)
Το υψηλό επίπεδο του  Β-καροτένιου  που περιέχεται στα βερίκοκα προάγει την υγεία της όρασης μειώνοντας  τον κίνδυνο για εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα Αμερικανικής μελέτης βρέθηκε ότι γυναίκες με  υψηλή πρόσληψη βιταμίνης Α   μείωσαν κατά το ήμισυ σχεδόν πιθανότητές τους να αναπτύξουν καταρράκτη.
Ενώ  τα αποτελέσματα άλλης έρευνας που δημοσιεύτηκαν  στο Archives of Opthamology και  η οποία διεξήχθη σε ενήλικες μεγάλης ηλικίας απέδειξε ότι η κατανάλωση 3 τουλάχιστον  μερίδων φρούτων  καθημερινά μειώνει την πιθανότητα εκφύλισης της ωχράς κηλίδας κατά ποσοστό 36%.
Η τακτική κατανάλωση θρεπτικών συστατικών, όπως βιταμίνες C και E, ψευδάργυρο και χαλκό και των καροτενοειδών  που περιέχοντα στα βερίκοκα μπορούν να μειώσουν την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Β-καροτένιο παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση  και πολλά οφέλη για τον ανθρώπινο οργανισμό . Πέρα λοιπόν από τη διεγερτική του δράση στους οφθαλμούς  , μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη περίπτωση της  ερυθροποιητικής πρωτοπορφυρίας . Πρόκειται για μια σπάνια  κληρονομούμενη ανωμαλία του αίματος των ασθενών που χαρακτηρίζεται από αφόρητο πόνο, καθώς το δέρμα τους καίγεται και σχηματίζει φλύκταινες όταν εκτίθενται σε συνήθη επίπεδα ηλιακού ή άλλου φωτός.

Β-καροτένιο
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι συνίσταται η λήψη τροφών πλούσιων σε καροτένιο μιας που λήψη συμπληρωμάτων έχει χαρακτηριστεί επισφαλής.  Τροφές πλούσιες σε Β-καροτένιο  είναι τα βερίκοκα , το πεπόνι, η γλυκοπατάτα , κολοκύθα  τα καρότα αλλά και το σπανάκι .
Η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε Β-καροτένιο μείωσε την πιθανότητα βρογχίτιδας σε καπνιστές και διευκόλυνε την αναπνοή τους αντίστοιχη βελτίωση δεν παρατηρήθηκε μετά από τη λήψη συμπληρωμάτων Β-καροτενίου.
Οι άνθρωποι που καπνίζουν ή που έχουν εκτεθεί στον αμίαντο δεν πρέπει να χρησιμοποιούν συμπληρώματα β-καροτενίου . Ακόμη και  χαμηλές δόσεις έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου , καρδιακών παθήσεων , και θανάτου σε αυτές τις δύο ομάδες των ανθρώπων.
Η υπερβολική χρήση αλκοόλ σε συνδυασμό με συμπληρώματα Β- καροτενίου μπορεί να αυξήσουν  τον κίνδυνο νόσου του ήπατος και καρκίνου . Σε υψηλές δόσεις , η βιταμίνη Α , και πιθανώς το Β-καροτένιο , μπορεί να είναι τοξική  για το ήπαρ. Η ταυτόχρονη λήψη Β-καροτενίου και στερολών έχει σαν αποτέλεσμα  την μείωση της δραστικότητας και των δυο.

Αντιμετώπιση  της Αναιμίας
Τα Βερίκοκα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της αναιμίας . Αυτό συμβαίνει επειδή βερίκοκα  περιέχουν  μέταλλα όπως ο σίδηρος και ο χαλκός που βοηθούν  στην παραγωγή της αιμοσφαιρίνης. Σίδηρος και ο χαλκός είναι ιχνοστοιχεία που συμβάλουν  στο σχηματισμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων .
Η αναιμία είναι η έλλειψη σιδήρου , και μπορεί να προκαλέσει αδυναμία, κόπωση, ζάλη, πεπτικά προβλήματα , και άλλες γενικές μεταβολικές διαταραχές . Βέβαια τα βερίκοκα όπως και τα υπόλοιπα φρούτα περιέχουν την μη αιμική μορφή σιδήρου που έχει χαμηλή απορρόφηση  από τον οργανισμό  σε αντίθεση με τον   αιμικό σίδηρο που περιέχεται σε ζωικές τροφές  ,όμως  συγκεκριμένοι  συνδυασμοί τροφών μπορών να ενισχύσουν την απορρόφηση του σιδηρού που προέρχεται από φυτικές πηγές τροφίμων .

Αντιμετώπιση  δυσκοιλιότητας –εντερικά παράσιτα
 Υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες κάνουν τα βερίκοκα να  συνίστανται  για τη θεραπεία της δυσκοιλιότητας. Οι φυτικές  ίνες ενεργοποιούν  την περισταλτική κίνηση του γαστρεντερικού σωλήνα.
Στις παραδώσεις ορισμένων λαών υπήρχε αναφορά για χρήση φρούτων –λαχανικών  όπως καρότα και   ροδάκινα ενάντια στα εντερικά παράσιτα . Ουσιαστικά οι τροφές αυτές όπως προαναφέρθηκε είναι πλούσιες σε Β –καροτένιο .
 Προκειμένου να αποφευχθούν μολύνσεις από  εντερικά παράσιτα , είναι σημαντικό η  διατροφή να  είναι πλούσια σε βήτα - καροτένιο . Το Β-καροτένιο εμποδίζει τις προνύμφες των παρασίτων από τη διείσδυση στο έντερο .

 Σύνδρομο  Ευερέθιστου εντέρου
Τα ώριμα βερίκοκα είναι καλά για τους ανθρώπους με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου , δεδομένου ότι είναι πλούσια σε mucilage , που καταπραΰνει και προστατεύει το ερεθισμένο  βλεννογόνο του έντερου . Αλλά επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην περίπτωση της εκκολπωματίτιδας .

Άσθμα
Τα βερίκοκα έχει παρατηρηθεί ότι μπορούν να δράσουν ευεργετικά σε άτομα που πάσχουν από άσθμα . Μπορεί να χορηγηθεί και έλαιο  από βερίκοκα.

Υγεία του δέρματος
Το  λάδι  από βερίκοκο βρέθηκε να είναι αποτελεσματικό και  στην φροντίδα του δέρματος. Εκτός από την λάμψη του δέρματος σας και την ομαλή υφή του δέρματος ,το  έλαιο βερίκοκου  χρησιμοποιείται στην  εναλλακτική ιατρική για τη θεραπεία είναι της ψωρίασης, εκζεμάτων και ακμής .Η παρουσία στα βερίκοκα βιταμινών Α,Β, και C καθώς και λυκοπενίου το καθιστούν ευεργετικό  για το δέρμα . Το έλαιο  από βερίκοκα είναι πλούσιο σε  σε ακόρεστα λιπαρά (γ-λινολεϊκό & ολεϊκό οξύ) και σε βιταμίνες Α & Ε. 

Υγεία οστών –οστεοπενία
Με μελέτες που ξεκίνησαν από ζώα και επεκταθήκαν στον άνθρωπο απέδειξαν  ότι τα αποξηραμένα δαμάσκηνα μπορούν να ασκήσουν θετική επίδραση στη διατήρηση της οστικής μάζας μετεμμηνοπαυσιακών  γυναικών.
Μια άλλη έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2006 στο  επιστημονικό περιοδικό Bone και αναφερόταν σε άνδρες κατέληξε στο ότι, τα αποξηραμένα βερίκοκα είναι ικανά να αποτρέψουν την απώλεια οστικής μάζας .
Ενώ άλλες έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα αποξηραμένα βερίκοκα  μπορούν να συνεισφέρουν θετικά και στη περίπτωση της οστεοπενίας. Τα  100 γραμμάρια αποξηραμένα βερίκοκα παρέχουν περίπου 53.44mg ασβεστίου.
Βέβαια ας μην ξεχνάμε ότι τα βερίκοκα έχουν και καθαρτική δράση ,έτσι ίσως για μερικά άτομα η ποσότητα αυτή μπορεί να μην είναι  ανεκτή  από το γαστρεντερικό τους. Το Ασβέστιο, ο φώσφορος,  το μαγγάνιο,  ο σίδηρος, χαλκός που περιέχονται στα βερίκοκα συμβάλλουν στην διατήρηση της υγείας των οστών και την αποτροπή νόσων όπως η οστεοπόρωση και η οστεοπενία .

 Ρύθμιση υγρών του σώματος
 Φρούτα όπως τα βερίκοκα και εκείνα που ανήκουν στην ίδια οικογένεια με αυτό περιέχουν μεγάλη ποσότητα Καλίου. Τα υψηλά  ποσά Καλίου  εντός των φυσιολογικών ορίων  συμβάλλουν στην υγεία του οργανισμού. Το Κάλιο αλληλεπιδρά με το Νάτριο και  με το τρόπο αυτό ρυθμίζετε η ενδοκυττάρια και εξωκυττάρια ποσότητα των υγρών ,στο ανθρώπινο σώμα .
Η αρτηριακή πίεση εξαρτάται και από τη ποσότητα  Καλίου στο σώμα μας , έτσι σε περίπτωση ανεπάρκειας του ,εκδηλώνεται η κατάσταση της υποκαλεμίας, κατά την οποία   η αρτηριακή πίεση μπορεί να αυξήσει . 
Τα βερίκοκα περιέχουν μια μέτρια 91 milligrams μερίδα του καλίου , αλλά αν καταναλώνετε τα αποξηραμένα , μπορείτε εύκολα να πάρετε μια σημαντική ποσότητα καλίου .
Ένα φλιτζάνι αποξηραμένα βερίκοκα περιέχουν 1.511 milligrams καλίου , ή περίπου το ένα τρίτο της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης .Το ανθρώπινο σώμα απαιτεί Κάλιο  για να συνθέσει πρωτεΐνες , να διασπάσει υδατάνθρακες , να συνθέσει μύες και να ελέγξει την οξεοβασική ισορροπία καθώς και τη ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδίας .

Καρδιαγγειακή υγεία –Χοληστερόλη
Τα οφέλη που παρέχουν τα βερίκοκα όσο αναφορά τη μείωση της χοληστερόλης και της οξείδωσης τη LDL χολεστερόλης και κατά συνέπεια τα καρδιοαγγειακά οφέλη που παρέχουν οφείλονται στην παρουσία των ακόλουθων συστατικών.
Τα βερίκοκα περιέχουν αρκετά μεγάλο αριθμό φυτοστερολών (φυτικές στερόλες). Τα  100 γραμμάρια ωμών  βερίκοκων  περιέχουν 18 mg φυτοστερολών .  Οι φυτοστερόλες και οι σχετικές στανόλες είναι φυσικές χημικές ουσίες που περιέχονται  σε φυτά (η χοληστερόλη των φυτών) οι οποίες μειώνουν την εντερική απορρόφηση της χοληστερόλης και τον περιορισμό της ποσότητας της LDL χοληστερόλης στο αίμα.
 Η American Heart Association (Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρία ) υποστηρίζει την κατανάλωση φυτικών στερολών ως θεραπευτική επιλογή των ατόμων με αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης
Ένας δεύτερος λόγος που συμβάλει στη μείωση της χολεστερόλης αποτελεί η παρουσία αντιοξειδωτικών όπως και η βιταμίνη C αλλά και πολυφαινολών . Η σχέση μεταξύ πολυφαινολών και των ιδιοτήτων τους  όπως η   μείωση της διαιτητικής  χοληστερόλης, εξαιτίας της μειωμένης απορρόφησης της, καθώς και η μείωση των επιπέδων της LDL και η αποτροπή της οξείδωσης της   ,ουσιαστικά συμβάλει σε χαμηλότερα επίπεδα θνησιμότητας από στεφανιαία νόσο .
Ο τρίτος λόγος οφείλεται στη περιεκτικότητα του φρούτου σε φυτικές ίνες . Εκατό γραμμάρια βερίκοκου με τη φλούδα περιέχουν 2 γραμμάρια ινών, η οποία είναι περίπου 8% της συνιστώμενης ημερήσιας αξίας, με βάση την  ημερήσια πρόσληψη των  2000 θερμίδων. Αυτή είναι μια μέτρια ποσότητα φυτικών ινών ,αλλά μια  διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες συμβάλει στην εύρυθμη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος .

Αντικαρκινική δράση
Όπως ξέρουμε η παρουσία αντιοξειδωτικών στα βερίκοκα απενεργοποίει τις ελεύθερες ρίζες .Οι ελεύθερες ρίζες και οι βλάβες  που προκαλούν σε κυτταρικό επίπεδο ,αλλά και στο ίδιο το γενετικό υλικό αποτελούν μια από τις αιτίες δημιουργίας νεοπλασίας.
 Η αντιοξειδωτική αξία των Βερίκοκων, όπως εκφράζεται  σε μονάδες ORAC είναι: 1.110 μ mol TE/100g. Συστατικό του κουκουτσιού των βερίκοκων είναι η αμυγδαλίνη ή Β17. Τη δεκαετία του 50, παράχθηκε και πήρε πατέντα το Laetrile, μια λιγότερο τοξική μορφή αμυγδαλίνης.
Η αμυγδαλίνη είναι διαδεδομένη στις εναλλακτικές θεραπείες για την αντικαρκινική δράση της  προάγοντας την απόπτωση των καρκινικών κυττάρων .Εργαστηριακές  μελέτες έχουν επίδειξη λίγες ενδείξεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα της απέναντι στο καρκίνο. Για το λόγο αυτό ο οργανισμός FDA δεν επιτρέπει τη χορήγηση της αμυγδαλίνης ή παραγώγων του για ιατρική χρήση από το 1977.

Τι να προσέξετε κατά την αγορά
Προτιμήστε βερίκοκα με έντονο χρωματισμό όπως το πορτοκαλί ή το βαθύ κίτρινο (χρυσό ) προς πορτοκαλί. Τα φρούτα που δεν έχουν έντονο χρωματισμό και είναι ανοιχτόχρωμα  θεωρούνται άγουρα. Εάν το πατήσετε με το δάκτυλο η σάρκα τους δεν θα πρέπει να είναι πολύ μαλακιά αλλά ούτε και πολύ σκληρή . Για τους λόγους αυτούς αποφύγετε βερίκοκα με πράσινο χρώμα, ρυτιδιασμένα , μελανιασμένα- καφετί χρώμα είτε τα πολύ σκληρά σα πέτρα.
Ο αριθμός των αντιοξειδωτικών είναι μεγαλύτερος στα ώριμα φρούτα. Έρευνα που διεξειχθει  στο Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ της  Αυστρίας απέδειξε ότι ο αριθμός των αντιοξειδωτικών των φρούτων αυξάνει σταδιακά όσο αυτά ωριμάζουν ως λίγο πριν του σημείου αλλοίωσης τους.

Αποθήκευση
Εάν για κάποιο λόγο αγοράσατε άγουρα βερίκοκα η ωρίμανση τους μπορεί να γίνει σε θερμοκρασία δωματίου σε μια φρουτιέρα .Η ωρίμανση του βερίκοκου μειώνεται σε χαμηλές θερμοκρασίες ,έτσι το ψυγείο μπορεί να θεωρηθεί ως λύση συντήρησης αλλά επιμηκύνει  την διαδικασία ωρίμανσης. Η συντήρηση τους στο ψυγείο δεν επιφέρει απώλεια της βιταμίνης Α  .
Τα ώριμα βερίκοκα μπορούν να συντηρηθούν στο ψυγείο για μια εβδομάδα ,αλλά αν τα βερίκοκα που έχετε αγοράσει είναι ήδη ώριμα και ζουμερά η καλύτερη επιλογή είναι η άμεση κατανάλωση τους εντός χρονικού διαστήματος μιας ή δυο ημερών.
 Δεν θα πρέπει να ξεχνάτε ότι το βερίκοκο είναι ένα ευπαθές φρούτο που σαπίζει εύκολα. Πάντα πριν την κατανάλωση οποιοδήποτε φρούτου μην ξεχνάτε να τα πλύνετε.
Όπως και στη περίπτωση των μηλών όταν κόβουμε τα βερίκοκα απελευθερώνονται πολυφαινολικές οξυδάσες   που αμαυρώνουν το φρούτο . Η δράση αυτών των ένζυμων μειώνεται με τη παρουσία οξέων .

Κατανάλωση
Το μαγείρεμα μπορεί να μαλακώνει τα βερίκοκα μιας που καταστρέφει τη πηκτίνη που περιέχουν ,αλλά δεν επιφέρει καμιά αλλαγή στο χρώμα ούτε στη ποσότητα των καροτενίων που περιέχουν ,αντιθέτως μπορεί και να ενισχύσουν τη βιοδιαθεσιμότητα τους ,φυσικά αν η θερμική επεξεργασία δεν γίνεται σε υψηλή θερμοκρασία και δεν διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η θέρμανση αλλάζει τη στερεοχημική δομή των καροτένιων από trans σε sis μειώνοντας τη βιοδιαθεσιμότητα τους.
Αποξήρανση
Κατά τη διάρκεια της αποξήρανσης τα βερίκοκα χάνουν μεγάλη ποσότητα υγρών καθώς και το μεγαλύτερο ποσοστό της βιταμίνης C καταστρέφεται μιας που η βιταμίνη C δεν  είναι θερμοανεκτική, το ίδιο συμβαίνει και για το καροτενιωδές Κρυπτοξανθίνη  ,ενώ άλλα καροτενοειδή ενισχύονται. 

Κατά την αποξήρανση είναι δυνατόν να προστεθεί ζάχαρη με αποτέλεσμα να αυξάνει το θερμιδικό περιεχόμενο του φρούτου.
Σε ορισμένες περιπτώσεις αποξήρανσης μπορεί να προστεθεί διοξείδιο του θείου με σκοπό τα αποξηραμένα φρούτα να διατηρήσουν το χρώμα και τη γεύση τους και να αποτραπεί η αμαύρωση τους.
Όμως ορισμένα άτομα παρουσιάζουν αλλεργία απέναντι στις θειώδεις ενώσεις για το λόγο αυτό θα τα άτομα αυτά θα πρέπει να αποφεύγουν τη κατανάλωση αποξηραμένων βερίκοκων στα οποία έχει προστεθεί διοξείδιο του θειου. Η προσθήκη αυτή   ,υποβαθμίζει διατροφικά το φρούτο.
Αντιθέτως η διαδικασία της αποξήρανσης αυξάνει τη περιεκτικότητα των αποξηραμένων ροδάκινων σε φυτικές ίνες και  σε σίδηρο κατά 12  φορές σε σχέση με το ωμό φρούτο.
Ένα φλιτζάνι αποξηραμένα βερίκοκα σας παρέχει 94% των ημερήσιων απαιτήσεων σε βιταμίνη Α και το 19% των ημερήσιων αναγκών σε σας από σίδηρο, καθώς και 9,5 γραμμάρια φυτικών ινών.
 Ένα φλιτζάνι αποξηραμένα βερίκοκα περιέχει 69.5 γρ υδατανθράκων και 313 θερμίδες , ενώ ένα φλιτζάνι ωμα βερικοκή περιέχουν 74 θερμίδες και 14.5 γρ υδατανθράκων.
Τα αποξηραμένα βερίκοκα μπορεί να αποτελούν πηγή ενέργειας για άτομα που αθλούνται, ιδιαίτερα σε αθλήματα αντοχής ,μιας που οι φυτικές ίνες των αποξηραμένων βερίκοκων φροντίζουν για τη σταδιακή απελευθέρωση της ενέργειας. Άτομα που αντιμετωπίζουν πρόβλημα βάρους και ακολουθούν ένα υποθερμικό πρόγραμμα διατροφής τα αποξηραμένα ροδάκινα θα πρέπει να έχουν ένα συμπληρωματικό  ρόλο και σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να αντικαταστούν τα ωμα.

Μαγειρικές χρήσεις. Το βερίκοκο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη παρασκευή χυμών, μαρμελάδας, γλυκών του κουταλιού, σιροπιών, ζελέ και πολλών γλυκισμάτων. Τα αποξηραμένα φρούτα καταναλώνονται ως έχουν ή χρησιμοποιούνται σε γλυκίσματα ή ακόμα και για παρασκευή πρωινού μαζί με άλλα φρούτα και δημητριακά.
Μπορούμε να τα καταναλώσουμε με γιαούρτι προθέτοντας και ξηρούς καρπούς , είτε να προσδώσουμε ένα άρωμα Ανατολής στο κοτόπουλο ή βραστά λαχανικά με την προσθήκη ξηρών, βερίκοκων
.Είτε να τα σερβίρουμε φρέσκα ως μέρος κάποιας σαλάτας. Τα βερίκοκα μπορούν να αντικαταστήσουν επάξια ροδάκινα ή και νεκταρίνια σε συνταγές.
Οι ιταλοί χρησιμοποιούν το κουκούτσι από το βερίκοκο  ή το πικραμύγδαλο για τη παρασκευή του Amaretti. Χρησιμοποιούνται και σε γλυκά όπως για τη παρασκευή αμυγδαλόψιχας  marzipan είτε στα  μπισκότα Ricciarelli στη Σιένα.
Αλλά όπως και στα βερίκοκα Amaretti όπου τα βερίκοκα ψήνονται και η θέση του κουκουτσιού έχει αντικατασταθεί από μπισκότο Αmaretti.
Το Amaretti είναι ένα ξηρό ιταλικό μπισκότο γίνεται με αμύγδαλα, ζάχαρη και ασπράδια αυγών. Χρησιμοποιείται επίσης στα ραβιόλια κολοκύθας να κόψει γλυκύτητα και παρέχει μια αντίθεση στη γεύση.
Οι Γάλλοι παρασκευάζουν λικέρ από βερίκοκα που το ονομάζουν αμπρικοτίν- abricotine τοποθετώντας τα ωμα φρούτα σε αλκοόλ.
Πράγματι οι χρήσεις του είναι πάρα  πολλές μπορεί να γίνει χυμός ,μαρμελάδα ,γλυκό του κουταλιού ,κομπόστα, σιρόπι, να αποξηρανθεί , αλλά και να συνοδέψει κρέατα ιδιαίτερα το αρνί και τα πουλερικά ,είτε λαχανικά όπως προαναφέρθηκε.
Τα μπαχαρικά που ταιριάζουν στα βερίκοκα είναι τα κάρυ, τζίντζερ, μοσχοκάρυδο, κάρδαμο, κανέλα και ο γλυκάνισος.
Εάν κάποια συνταγή προϋποθέτει την αφαίρεση της φλούδας ,άπλα ζεματιστέ τα σε βραστό νερό για περίπου 20 λεπτά ,στη συνέχεια βυθίστε τα σε κρύο νερό και αφαιρέστε πλεον με ευκολία τη φλούδα όπως και στη περίπτωση της ντομάτας.
Όταν τεμαχίζεται αποξηραμένα βερίκοκα για να μην κολλήσουν στο μαχαίρι ,αλείψτε τη λάμα του μαχαιριού με λίγο ελαιόλαδο ή πασπαλίστε τα βερίκοκα με λίγο αλεύρι.

Έλαιο βερίκοκου. Από το κουκούτσι του βερίκοκου μπορεί να παραχθει έλαιο ασφαλές για μαγειρική χρήση αλλά κυρίως βρίσκει εφαρμογή στη κοσμετολογία, μπορεί   χρησιμοποιηθεί ακόμη και για τηγάνισμα μιας που διαθέτει θερμοανεκτικότητα .
 Η γεύση του ,δεν επισκιάζει  τη γεύση των υπολοίπων τροφών . Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε σαλάτες είτε να αναμειχτεί με μουστάρδα ή ξύδι δημιουργώντας γευστικά dressings τόσο για κρέατα αλλά και για λαχανικά.

Χρήση του ελαίου στη κοσμετολογία.
Το έλαιο του βερίκοκου που λαμβάνεται μέσω  ψυχρής έκθλιψη των πυρήνων του είναι πλούσιο σε ακόρεστα λιπαρά (γ-λινολεϊκό & ολεϊκό οξύ)  καθώςκαι σε βιταμίνες Α &  Ε.
 Είναι κατάλληλο για χρήση στο πρόσωπο και στο σώμα. Προσφέρει λάμψη και περιορίζει τη ξηρότητα των μαλλιών ,ταυτόχρονα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στις ρίζες των μαλλιών και να απαλύνει το δέρμα της κεφαλής.
Χρησιμοποιείται σε λοσιόν και σε καλλυντικά του εμπορίου εξαιτίας  αντιγηραντικής ,αναπλαστικής ,καταπραϋντικής του  δράσης.
Η λεπτόρρευστη υφή του, διαπερνά  εύκολα την επιδερμίδα χωρίς να λαδώνει ,χαρίζοντας της λάμψη και ενυδάτωση .
Αρωματοθεραπεία. Το λάδι από το κουκούτσι του βερίκοκου μπορεί να συνδυαστεί και με αλλά  αιθέρια έλαια όπως με τη λεβάντα και το  σανταλόξυλο, αλλά και από μόνο του αποτελεί μια ξεχωριστή λύση.


Αλέξανδρος Μουμτζής 

Καλύτερα δύο μεγάλα γεύματα την ημέρα

Written By Alexandros Moumtzis on Σάββατο, 17 Μαΐου 2014 | 3:39 μ.μ.

Εάν μάταια προσπαθείτε να χάσετε βάρος, ίσως πρέπει να περιορίσετε την κατανάλωση φαγητού σε δύο μεγάλα γεύματα την ημέρα, υποστηρίζουν επιστήμονες από την Πράγα.
Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με 54 πάσχοντες από διαβήτη τύπου 2, ηλικίας 30 έως 70 ετών, διαπίστωσαν πως όσοι έτρωγαν όλη την ημερήσια ποσότητα τροφής το πρωί και το μεσημέρι έχασαν κατά μέσον όρο 1,5 κιλό περισσότερο μέσα σε 12 εβδομάδες σε σύγκριση με όσους μοίραζαν το φαγητό τους σε τρία κύρια γεύματα και τρία σνακ την ημέρα.
Επιπλέον, παρουσίασαν βελτίωση σε διάφορους δείκτες του διαβήτη τους.
Οι ερευνητές, που δημοσιεύουν τη μελέτη τους στην επιθεώρηση «Diabetologia», χώρισαν τους εθελοντές σε δύο ομάδες, οι οποίες ακολούθησαν για 12 εβδομάδες το ένα από τα δύο διαιτολόγια (των 2 ή των 6 γευμάτων ημερησίως) και μετά ακολούθησαν το άλλο για ακόμα 12 εβδομάδες.
Τα διαιτολόγια που ακολούθησαν οι εθελοντές τους παρείχαν γύρω στις 500 θερμίδες λιγότερες απ’ ό,τι συνιστώνται για τους υγιείς ανθρώπους (είναι 2.000 για τον μέσο άντρα και 1.800 για την μέση γυναίκα).
Εκτός από την μεγαλύτερη απώλεια βάρους, οι εθελοντές που έκαναν 2 γεύματα την ημέρα παρουσίασαν επίσης κάπως μεγαλύτερη μείωση στις συγκεντρώσεις λίπους στο ήπαρ τους, καθώς και μικρή βελτίωση στην ευαισθησία του οργανισμού τους στην ινσουλίνη και στη λειτουργία των βήτα-κυττάρων του παγκρέατος τους.
Η συσσώρευση λίπους στο ήπαρ αποκαλείται επιστημονικά λιπώδης διήθηση του ήπατος και αποτελεί την πιο συχνή ηπατική νόσο (σ.σ. υπολογίζεται ότι πάσχουν από αυτήν σχεδόν 2 εκατομμύρια Έλληνες).
Προκαλείται όταν το ήπαρ έχει περιεκτικότητα σε λίπος πάνω από 5%, εξαιτίας παχυσαρκίας, μεταβολικού συνδρόμου, διαβήτη, υπερλιπιδαιμίας, υπέρτασης και των συνδυασμών αυτών των νοσημάτων.
Η λιπώδης διήθηση του ήπατος θεωρείται σοβαρή ασθένεια διότι με τα χρόνια μπορεί να εξελιχθεί σε κίρρωση του ήπατος (και σε μικρότερο ποσοστό σε καρκίνο του ήπατος), ενώ αποτελεί και ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση καρδιοπάθειας.
Η μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και η μειωμένη λειτουργικότητα των βήτα-κυττάρων του παγκρέατος είναι χαρακτηριστικά προβλήματα στον τύπου 2 διαβήτη, ο οποίος κατά κανόνα οφείλεται στην παχυσαρκία.
Πάντως οι ερευνητές τονίζουν στο άρθρο τους ότι τα ευρήματά τους πρέπει να επαληθευτούν από μεγαλύτερες μελέτες, διότι ο αριθμός των εθελοντών τους ήταν μικρός.

Πηγη: tanea.gr

Ένα μόριο περιορίζει την όρεξη

Written By Alexandros Moumtzis on Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014 | 2:51 π.μ.

Είναι ευρέως γνωστό ότι η πρόσληψη επαρκών ποσοτήτων φυτικών ινών μπορεί να περιορίσει την όρεξη. Ωστόσο, το τι πραγματικά συμβαίνει κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη. Μια διεθνής ομάδα ερευνητών στο Imperial College του Λονδίνου και στο Ιατρικό Ερευνητικό Συμβούλιο (MRC), ανακάλυψαν το οξικό μόριο κατά της όρεξης, το οποίο απελευθερώνεται κατά την πέψη των ινών στο έντερο. Στον εγκέφαλο, το μόριο ενεργοποιεί ένα σήμα για να σταματήσει η κατανάλωση φαγητού. Μια μελέτη για αυτό το θέμα παρουσιάστηκε στο «Nature Communications».
Για τη μελέτη, η επίδραση της ινουλίνης των ινών, η οποία προσλαμβάνεται με την κατανάλωση κιχωρίου, μπαρών δημητριακών και ζαχαρότευτλων, εξετάστηκε σε μοντέλα ποντικιών. Έδειξε ότι τα ποντίκια που τρέφονταν με μια δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά με προσθήκη ινουλίνης, έτρωγαν λιγότερο και πήραν λιγότερο βάρος απ' ότι τα ποντίκια που τρέφονταν αποκλειστικά με μια δίαιτα υψηλή σε λιπαρά. Σε μια πιο λεπτομερή ανάλυση, οι ερευνητές διαπίστωσαν υψηλότερες συγκεντρώσεις του οξικού στα έντερα των ζώων ινουλίνης απ' ότι μεταξύ των ποντικιών στην ομάδα ελέγχου.
Χρησιμοποιώντας τομογραφία ΡΕΤ, παρακολουθήθηκε η διαδρομή του μορίου από το παχύ έντερο, το ήπαρ, την καρδιά και τελικά τον υποθάλαμο, ο οποίος ελέγχει την πείνα. Αυτό συμβαίνει επειδή το οξικό ενεργοποιεί χημικές αντιδράσεις που οδηγούν στην «πυροδότηση» νευρώνων προ-οπιομελανοκορτίνης (POMC), οι οποίοι είναι γνωστό ότι καταστέλλουν την όρεξη. Μια επίδραση μείωσης της πείνας επιτεύχθηκε επίσης με την έγχυση οξικού σε ποντίκια, όπως αναφέρουν οι συγγραφείς της μελέτης.
«Η μεγάλη πρόκληση είναι να αναπτύξουμε μια προσέγγιση που θα παραδώσει την ποσότητα του οξικού που απαιτείται για την καταστολή της όρεξης, αλλά σε μια μορφή που είναι αποδεκτή και ασφαλής για τους ανθρώπους. Το οξικό είναι ενεργό μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα στον οργανισμό, οπότε εάν εστιάσουμε σε ένα καθαρά οξικής βάσης προϊόν, θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να το τροφοδοτήσουμε με μέθοδο στάγδην και να μιμηθούμε την αργή απελευθέρωσή του από το έντερο. Μια άλλη επιλογή είναι να εστιάσουμε στις ίνες και να τις διαμορφώσουμε έτσι ώστε να παράγουν περισσότερο οξικό από το κανονικό και λιγότερες ίνες απ' ότι είναι απαραίτητες για να έχουμε την ίδια επίδραση», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Gary Frost, εξηγώντας τις πιθανές προσεγγίσεις.
πηγή: univadis.gr

Τα μήλα στο μικροσκόπιο

Τα μήλα λαμβάνονται από το μεσαίου μεγέθους δέντρο που ανήκει στην οικογένεια Rosaceae . Ο καρπός της μηλιάς έχει οβάλ  ή σφαιρικό σχήμα ή και σχήμα ανάλογο του αχλαδιού .Ο χρωματισμός της φλούδας του ποικίλει  ανάλογα με το τύπο της ποικιλίας του.
Η σάρκα του φρούτου έχει χρώμα λευκό ή υπόλευκο και γεύση του κυμαίνεται από ξινή μέχρι ελαφριά γλυκιά ανάλογα με τη ποικιλία ή την ωριμότατα του, για παράδειγμα, τα Golden και Red Delicious μήλα έχουν  ήπια και γλυκιά γεύση , ενώ  τα μήλα της ποικιλίας Pippins και Granny Smith έχουν  ιδιαίτερα έντονη και ξινή γεύση .
Η ξινή γεύση που παρατηρείται στα άγουρα μήλα αλλά και σε ορισμένες ποικιλίες τους οφείλεται στο μηλικό οξύ .Με την ωρίμανση του φρούτου η ποσότητα του μηλικού οξέος μειώνεται σταδιακά, με αποτέλεσμα τα μήλα να γίνονται πιο γλυκά.

Προέλευση –μυθολογικά ιστορικά στοιχεία

Η μηλιά προέρχεται  από τις οροσειρές του Καζακστάν , και πλέον καλλιεργείται σε πολλά μέρη του κόσμου. Ο θρύλος λέει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος τα ανακάλυψε  το 300 π.Χ. 
Για κάποιους άλλους τα μήλα προέρχονται από την ανατολική Ευρώπη.
Κατά τη διάρκεια των αιώνων , και ανάλογα με τη γεωγραφική θέση, είτε ύστερα από αρκετές διασταυρώσεις κατορθώσατε να έχουμε  πλέον 7.000 ποικιλίες μήλου.
Το μήλο αναφέρεται στη βιβλική ιστορία του Αδάμ και της Εύας ως το καρπό του δέντρου της γνώσης .Η κατανάλωση του οδήγησε τους πρωτόπλαστους μακριά από το Παράδεισο. Ένα χρυσό μήλο ήταν και η αφορμή του Τρωικού πολέμου .  
Το μήλο παρουσιάζεται και σε διάφορα παραμύθια διαδραματίζοντας  και πάλι μερικές φορές κάποιο  αρνητικό σκοπό. Αντιθέτως στην Σκανδιναβική μυθολογία το μήλο αποκτά μια κάπως θετική πλευρά μιας που μαγικά μήλα είναι ικανά να διατηρήσουν για πάντα νέους τους ανθρώπους.
Στην Αμερική ακόμη και σήμερα είναι ζωντανή η παράδοση του john Chapman (Johnny Appleseed) ενός ιστορικού προσώπου που γύρω στα 1800 διένυσε ξυπόλητος μια έκταση πάνω από 100.000 τετραγωνικά μίλια φυτεύοντας μηλιές , προσφέροντας ταυτόχρονα τροφή και τα προς το ζην στις γενιές των αποίκων των Ηνωμένων Πολιτειών. 
Τα μήλα  παρουσιάζουν μεγάλη περιεκτικότητα φυτικών ινών τόσο αδιάλυτων όπως η κυτταρίνη  και η λιγνίνη που περιέχονται στη φλούδα του φρούτου ,αλλά και διαλυτών όπως η πηκτίνη στο εσωτερικό του  μήλου.

 Συστατικά των μήλων
Πολυφαινόλες
Οι πολυφαινόλες είναι μια μεγάλη ομάδα ενώσεων που απαντώνται κατά αποκλειστικότητα στο φυτικό βασίλειο, ενώ η ανεύρεση τους σε ζωικά προϊόντα προέρχεται από την κατανάλωση αυτών μέσω της τροφής των ζώων.
Ουσιαστικά, οι πολυφαινόλες αποτελούν δευτερογενή προϊόντα μεταβολισμού των φυτών και σκοπό έχουν να ενισχύσουν τη φυσική άμυνα του φυτού σε εξωτερικούς παράγοντες, όπως η ηλιακή ακτινοβολία ,έντομα .
Τα οφέλη των πολυφαινολών είναι πολλαπλά και για τον ανθρώπινο οργανισμό και τα τελευταία χρόνια έχουν εγείρει το ενδιαφέρον των επιστημόνων.

Οι σπουδαιότερες ιδιότητες τους  είναι η αντιοξειδωτική δράση, η επίδραση στην πέψη των μακροθρεπτικών συστατικών και την απορρόφηση μεταλλικών κατιόντων, η αντικαρκινική δράση, η αντιμικροβιακή δράση και οι αντιαλλεργικές τους ιδιότητες.
Η πλούσια λοιπόν περιεκτικότητα των μήλων σε πολυφαινόλες αποτελούν τον αμυντικό τους μηχανισμό απέναντι στην υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου.
Κύτταρα που βρίσκονται στην φλούδα του μήλου, τα οποία φωτοσυνθέτουν και είναι ευαίσθητα στην υπεριώδη ακτινοβολία προστατεύονται από τις πολυφαινόλες, οι οποίες έχουν την ικανότητα να απορροφούν την υπεριώδη ακτινοβολία ,προστατεύοντας με το τρόπο αυτό τα φωτοσυνθετικά κύτταρα της φλούδας του φρούτου ,δρώντας με το τρόπο αυτό σαν ένα φυσικό αντηλιακό.  
Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι η περιεκτικότητα των μηλών  σε πολυφαινόλες σχετίζεται με εύκολη αμαύρωση τους, όταν αυτά κοπούν ή χτυπηθούν . Τόσο η φλούδα του μήλου ,όσο και η σάρκα του περιέχουν ένζυμα που ονομάζονται πολυφαινολικές οξυδάσες   ( polyphenol oxidases, ή PPOs) οι οποίες προκαλούν την οξείδωση των πολυφαινολών με αποτέλεσμα  αυτή τη χαρακτηριστική αμαύρωση.
 Η οξείδωση δεν περιορίζεται μονό στην αμαύρωση άλλα ταυτόχρονα προκαλεί παράγωγη αιθυλενίου από το κατεστραμμένο μήλο , θέτοντας σε κίνδυνο τα υπόλοιπα  άρρηκτα μήλα . Για το λόγο αυτό ο χειρισμός  κατά τη συγκομιδή αλλά και η αποθήκευση του φρούτου απαιτεί μεγάλη προσοχή.
Φλαβονοειδή
Από την ομάδα των φλαβονοειδών  που περιέχονται στα μήλα αξίζει να αναφερθεί η καμφερόλη (Kaempferol) που  παρουσιάζει πέρα από τις αντιοξειδωτικές της ικανότητες και  ισχυρή αντιδιαβητική δράση ,ενώ ταυτόχρονα περιορίζει τις πιθανότητες καρδιοπάθειας.
Η μυρισετίνη (myricetin ) παρουσιάζει και αυτή αντιοξειδωτικές ικανότητες , είναι ικανή να περιορίσει την τιμή της LDL χολεστερόλης. Σε μεγαλύτερη συγκέντρωση στα μήλα περιέχεται η κερκετίνη αλλιώς γνωστή με το όνομα  (ή κουερσετίνη ή βαλανοκετόνη) ( quercetin) που πέρα τις αντιοξειδωτικής της δράσης παρουσιάζει  και αντιφλεγμονώδη δράση.
 Από έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε ζώα, έχει αποδειχθεί ότι η κερκετίνη εμποδίζει την απελευθέρωση ισταμίνης από τα ανοσοποιητικά κύτταρα. αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει αποδειχτεί κλινικά η αποτελεσματικότητας της, όσο αναφορά την αντιμετώπιση αλλεργικών συμπτωμάτων. Προκαταρτικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η κερκετίνη μπορεί να συμβάλλει στη πρόληψη των καρδιακών νοσημάτων και του εγκεφαλικού επεισοδίου
Ανθοκυανίνες

Το κόκκινο χρώμα ορισμένων μήλων υποδηλώνει τη παρουσία ανθοκυανινών .
Οι ανθοκυανίνες είναι μια κατηγορία φυτοχημικών ουσιών οι οποίες δίνουν το χαρακτηριστικό κόκκινο, μπλε και μωβ χρώμα σε φρούτα όσο και σε φυτά. Όσο πιο κόκκινο ή πιο ομοιόμορφα κόκκινο ή και όσο πιο σκούρο κόκκινο είναι το χρώμα ενός μήλου, αυτό υποδηλώνει την αυξημένη ποσότητα του σε ανθοκυανίνες.
Οι ανθοκυανίνες παρουσιάζουν πολλαπλές δράσεις όπως : Αυξάνοντας  τα επίπεδα της “καλής” χοληστερίνης (HDL) ενώ παράλληλα εμποδίζουν την οξείδωση της “κακής” χοληστερίνης (LDL). Εμφανίζουν αντιοξειδωτική ικανότητα ,εξουδετερώνοντας ελεύθερες ρίζες οξυγόνου .
Mειώνουν την πηκτικότητα των αιμοπεταλίων εμποδίζοντας έτσι τον σχηματισμό θρόμβων.

Βιταμίνες

Οι κυριότερες βιταμίνες που περιέχονται στα μήλα είναι η βιταμίνη C γνωστή για την αντιοξειδωτική της δράση . Παρόλο που η ποσότητα βιταμίνης C που περιέχουν τα μήλα δεν είναι σημαντική 8 milligrams όμως η θα πρέπει να σημειωθεί ότι η απορρόφηση της ,προϋποθέτει   την παρουσία φλαβονοειδών,  που περιέχονται όπως προαναφέρθηκε  στα μήλα.

Πέρα όμως από τη  παρουσία της βιταμίνες C τα μήλα περιέχουν και βιταμίνες του συμπλέγματος Β όπως η ριβοφλαβίνη Β2, η θειαμίνη Β1  και η πυριδοξίνη Β6.
Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β σχετίζονται με την εύρυθμη λειτουργία του νευρικού συστήματος άλλα ταυτόχρονα δρουν ως συνένζυμα σε πολλές μεταβολικές αντιδράσεις του οργανισμού ( μεταβολισμός πρωτεϊνών ,υδατανθράκων και λιπαρών οξέων) .
Ιχνοστοιχεία

Τα μήλα περιέχουν και μικρή ποσότητα ιχνοστοιχείων όπως κάλιο ,φώσφορος και ασβέστιο. Το κάλιο είναι σημαντικός ρυθμιστής της ποσότητας των υγρών του σώματος ,συμβάλει στον έλεγχο του καρδιακού ρυθμού και της αρτηριακής πίεσης.
Τα μήλα παρουσιάζουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη καθώς και μικρή ποσότητα νατρίου ,έτσι η κατανάλωση τους δεν προκαλεί προβλήματα σε άτομα με διαβήτη είτε σε άτομα με ευαισθησία στο νάτριο.

Ιδιότητες των μήλων
Αντιοξειδωτική ικανότητα
Δεδομένου ότι οι περισσότερες από τις πολυφαινόλες των μήλων λειτουργούν ως αντιοξειδωτικά, πολλές επιστημονικές έρευνες εστιάζονται στα οφέλη της υγείας που μπορεί να προσφέρει η κατανάλωση μήλων. Η αντιοξειδωτική δράση των μήλων εστιάζεται  στο γεγονός ότι τα συστατικά τους μειώνουν την ικανότητα οξείδωσης των λιπαρών οξέων, που αποτελούν συστατικό της κυτταρικής μεμβράνης των κύτταρων μας  .
 Η μεμβράνη των αιμοφόρων αγγείων μας, όπως και η κάθε άλλη κυτταρική μεμβράνη αποτελείται  από λιπαρά οξέα . Η οξείδωση τους προκαλεί τη δημιουργία της αθηρωματικής πλακάς και τη παθολογική κατάσταση της   αθηροσκλήρυνσης θέτοντας σε κίνδυνο το ίδιο το αγγείο, αλλά και το όργανο στο οποίο περιέχεται όπως η καρδιά και εγκέφαλος.
Η αντιοξειδωτική ικανότητα του μήλου εκφρασμένη σε μονάδες ΟRAC είναι 5900 ΤΕ στα 100 γρ.
Τα αντιοξειδωτικά οφέλη των μήλων  είναι, επίσης, συνδεδεμένα με την ικανότητά τους να μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης  άσθματος, καθώς και η ικανότητά τους να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης  του καρκίνου του πνεύμονα.

Καρδιαγγειακά οφέλη –βελτιωση του λιπιδαιμικού προφίλ
Τα καρδιαγγειακά οφέλη των μήλων έχουν επιβεβαιωθεί σε αρκετές μελέτες και συνδέονται με δυο συστατικά που περιέχονται σε αυτό ,τις διαλύτες φυτικές ίνες που περιέχουν (πηκτίνη) και στο μείγμα πολυφαινολών  που περιέχουν , ή πιο συγκεκριμένα την αλληλεπίδραση της πηκτίνης με τις πολυφαινόλες .
Η καθημερινή κατανάλωση μήλου μπορεί να προκαλέσει μείωση τόσο της ολικής χολεστερόλης αλλά και της LDL χολεστερόλης. Δεν απαιτείται υπερβολική κατανάλωση μήλων ,σε ορισμένες έρευνες μείωση της χολεστερόλης παρατηρήθηκε ακόμη και στη περίπτωση κατανάλωσης μόνον ενός  μήλου την ημέρα.
Η μειωμένη υπεροξείδωση των λιπιδιών είναι το κλειδί για την αποτροπή των χρόνιων καρδιακών προβλημάτων. Η κερκετίνη πέρα από τη καρδιοπροστατευτική της δράση παρουσιάζει και αντιφλεγμονώδη δράση προσφέροντας επιπλέον προστασία στο καρδιοαγγειακό σύστημα, ενώ παράλληλα και σύμφωνα με τους ερευνητές μπορεί να προκαλέσει μείωση της αρτηριακής πίεσης αποτρέποντας την αγγειοσυστολή.
Πρόσφατες έρευνες απόδειξαν ότι η συχνή κατανάλωση μηλών προκαλεί μείωση της C –αντιδρώσας πρωτεΐνης (C--reactive protein, ή CRP). Ως αποτέλεσμα της μείωσης θεωρήθηκε η κερκετίνη.  Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) είναι πρωτεΐνη του αίματος, τα επίπεδα της οποίας αυξάνονται γρήγορα σε απόκριση φλεγμονής.

Ρύθμιση της γλυκόζης του αίματος
Η Κερκετίνη αλλά και τα υπόλοιπα φλαβονοειδή που περιέχουν τα μήλα έχουν την ικανότητα, να επιβραδύνουν τη δράση των ενζύμων που σχετίζονται με το μεταβολισμό των υδατανθράκων, όπως η Α-αμυλάση και η Α-γλυκοσιδάση .
Η επιβράδυνση της δράσης αυτών των ενζύμων έχει σαν αποτέλεσμα η διάσπαση των υδατανθράκων σε απλά σάκχαρα να επιβραδύνεται με αποτέλεσμα η είσοδος τους στη κυκλοφορία του αίματος να γίνεται με πιο αργό ρυθμό.
Οι πολυφαινόλες που περιέχονται στα μήλα έχουν την ικανότητα να αυξάνουν την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας. Ταυτόχρονα οι πολυφαινόλες είναι ικανές να αυξήσουν της δράσης των υποδοχέων της ινσουλίνης .
Η είσοδος της γλυκόζης στο εσωτερικό των μυϊκών  κυττάρων με σκοπό την παροχή ενέργειας σε αυτά  απαιτεί τη παρουσία της ινσουλίνης . Στην περίπτωση αυτή η ένωση της ινσουλίνης με τον συγκεκριμένο υποδοχέα που βρίσκεται στη κυτταρική μεμβράνη των μυϊκών κυττάρων έχει σαν αποτέλεσμα την είσοδο της γλυκόζης μέσω δίαυλων στο εσωτερικό του κύτταρου. Η δράση αυτή έχει σαν αποτέλεσμα τη καλύτερη  ρύθμιση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα.
Αντικαρκινικές ιδιότητες
Τα φρούτα και λαχανικά όπως είναι γνωστό ασκούν ισχυρή αντικαρκινική δράση. Τα μήλα μπορεί να παρέχουν προστασία απέναντι στο  καρκίνο του παχέος εντέρου και του καρκίνου του μαστού αλλά και το καρκίνο του πνεύμονα.
Βρετανοί ερευνητές από  το Ινστιτούτο Έρευνας Τροφίμων στο Νόργουιτς παρατήρησαν  σε εργαστηριακές  έρευνες , ότι η πηκτίνη συνδέεται και μπορεί να αναστείλει μια πρωτεΐνη που προωθεί την εξάπλωση του καρκίνου σε όλο το σώμα των πειραματόζωων .
 Συγκεκριμένα, ορισμένα σάκχαρα που περιέχονται στη  πηκτίνη συνδέονται με μια πρωτεΐνη γνωστή με το όνομα galectin-3 που βρίσκεται στην επιφάνεια του καρκινικού κύτταρου και η όποια βοηθά το  καρκινικό κύτταρο στην ανάπτυξη και εξάπλωση του η σύνδεση της πρωτεΐνης με τη πηκτίνη οδηγεί στην απενεργοποίηση της.

Άσθμα
Αρκετές έρευνες έχουν καταδείξει τα οφέλη κατανάλωσης μήλων ενάντια στο άσθμα. Τα μήλα και σε αυτό το τομέα υπερέχουν  απέναντι σε άλλα φρούτα. Η  δράση τους αυτή θεωρείται ότι προέρχεται από την αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη  ικανότητα.

Άλλα οφέλη των μήλων
  1. Συμβολή στη απώλεια βάρους-αύξηση της ικανότητας κορεσμού
Τα μήλα βοηθούν στη προσπάθεια απώλειας βάρους μιας  όταν υγιείς ενήλικες κατανάλωναν ένα μεσαίου μεγέθους μήλο περίπου 15 λεπτά πριν από το γεύμα, η θερμιδική πρόσληψη τους σε εκείνο το γεύμα μειώθηκαν κατά μέσο όρο κατά 15%.
  1. Διασφάλιση της υγείας του παχεος εντέρου
Τα μήλα μπορούν να διασφαλίσουν την υγεία του παχέος έντερου . Τα συστατικά τους μπορούν να αλληλεπιδράσουν με βακτήρια του πεπτικού συστήματος. Σε έρευνες που διεξήχθησαν σε ζώα, τα μήλα μπορούν να μεταβάλουν σημαντικά το πληθυσμό  δύο βακτηρίων ( Clostridiales και Bacteriodes ) στο παχύ έντερο .
 Ως αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών στο πληθυσμό των βακτηρίων . Στη περίπτωση αυτή αυξάνεται η ποσότητα του παραγόμενου βουτυρικού οξέος στο παχύ έντερο.
 Τα επιθηλιακά κύτταρα του παχέος έντερου τρέφονται με το βουτυρικό οξύ . Η υγεία τους και η ιδιότητα τους να επενδύουν τα τοιχώματα του παχέος έντερου στηρίζεται στη παρουσία του βουτυρικού οξέος .Το Βουτυρικό οξύ μπορεί να αποτρέψει και να αντιστρέψει τη φλεγμονή του παχέος εντέρου που βιώνουν οι άνθρωποι που πάσχουν από τη νόσο του Crohn και την ελκώδη κολίτιδα.
  1. Διατήρηση της οστικής μάζας
Σε έρευνες που διεξήχθηκαν σε ζώα ένα φλαβονοειδές  που περιέχουν τα μήλα η phloridizin (Phlo) φαίνεται να μειώνει την απώλεια οστικής μάζας.
 Τα μήλα επίσης  περιέχουν σημαντική ποσότητα Βορίου. Το Βόριο ρυθμίζει τον μεταβολισμό των μετάλλων και τα επίπεδα των ορμονών, ρυθμίζοντας την απώλεια του Ασβεστίου και του Μαγνησίου στα ούρα, παραμένοντας  περισσότερα στον οργανισμό για να χρησιμοποιηθούν για  το χτίσιμο των οστών. Επίσης το Βόριο ρυθμίζει  τα οιστρογόνα, τα οποία με την σειρά τους αυξάνουν την απορρόφηση του Ασβεστίου. Τέλος το Βόριο βοηθά στην μετατροπή της βιταμίνης D σε ενεργό κατάσταση που χρειάζονται οι οστεοβλάστες .
  1. Περιορισμός βλάβης του γαστρικού βλεννογόνου εξαετίας της χρήσης ασπιρίνης
Εκχύλισμα πολυφαινολών που περιέχουν τα μήλα μπορεί να περιορίσουν τη βλάβη που προκαλεί η ασπιρίνη στο γαστρικό βλεννογόνο.
  1. Δυσκοιλιότητα και διάρροια
Η πηκτίνη έχει μια επαμφοτερίζουσα δράση. Παραδόξως, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα και όσο  και τη  διάρροια, ανάλογα με τις ανάγκες του σώματος.


Ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το τρόφιμο
Οι σπόροι του μήλου περιέχουν αμυγδαλίνη, ένα κυανογενετικό διγλυκοσίδιο C20H27NO11  που αποτελείται από μόρια γλυκόζης, κυανιούχου υδρογόνου κι ένα δαχτυλίδι βενζολίου ή ακετόνης.
 Η αμυγδαλίνη εμφανίζεται στους πυρήνες των κουκουτσιών σχεδόν όλων των φρούτων σε ποσότητες περίπου 2-3%. Οι ενώσεις αυτές είναι τοξικές επειδή όταν καταναλωθούν από το στόμα κάποια ειδικά ένζυμα, οι γλυκοσιδάσες, τα διασπούν με αποτέλεσμα να παράγεται κυάνιο.
Η τυχαία κατάποση ενός σπόρου από έναν ενήλικα μπορεί να μην παρουσιάζει κάποιο κίνδυνο για την υγεία του  ,αλλά έχουν καταγράφει περιπτώσεις δηλητηριάσεων σε ανθρώπους ,ενώ μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν τα παιδιά σε περίπτωση κατανάλωσης μεγάλης ποσότητας κουκουτσιών του μήλου .
Η αμυγλαδίνη βρίσκεται στις εξής φαγώσιμες τροφές:
  • Κουκούτσια ή σπόροι φρούτων: (περιέχουν το υψηλότερο ποσοστό της βιταμίνης Β17 στη φύση) όπως του πικραμύγδαλου, βερίκοκου, μήλου, νεκταρίνι, κερασιού, αχλαδιού, δαμάσκηνου.
  • Φασόλια
  • Ξηροί καρποί: πικραμύγδαλο, καρύδια,
  • Μούρα: σχεδόν όλα τα άγρια μούρα,
  • Σπόροι: (λινάρι, σησάμι)
  • Σιτηρά: πλιγούρι βρώμης, καστανό ρύζι, κριθάρι ,σιτάρι
Γαστρεντερικά προβλήματα με συμπτώματα αυξημένης παραγωγής εντερικών αεριών είτε διάρροιας και δυσφορία έχουν παρατηρηθεί σε ορισμένα παιδία ύστερα από υπερβολική κατανάλωση χυμού μήλου .
Οι εντερικές ενοχλήσεις είναι αποτέλεσμα ζύμωσης σακχάρων που περιέχονται στο χυμό του μήλου από βακτήρια που αποτελούν μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας  του παχέος εντέρου.
Για την αποφυγή αυτού του φαινομένου η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συνιστά ότι σε παιδία ηλικίας ενός μέχρι 6 χρονών η ημερησία κατανάλωση χυμού  μήλου να μην ξεπερνά τα 120 ml ή σε περιπτώσεις καλύτερης ανεκτικότητας του χυμού τα 180 ml.
Ενώ παιδιά ηλικίας επτά έως δεκαοκτώ ετών , η συνιστώμενη  ημερήσια ποσότητα θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 240 -350 ml.

Αλληλεπιδράσεις τροφίμων / φαρμάκων
 Ο David G. Bailey, PhD, καθηγητής κλινικής φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Οντάριο στον Καναδά ανακάλυψε ότι το γκρέιπφρουτ , μήλο πορτοκάλι και οι χυμοί τους μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση ορισμένων φαρμάκων .
Ο λόγος είναι ότι ορισμένα φάρμακα για να μεταφέρθουν στο συγκεκριμένο σημείο να διαπεράσουν τη κυτταρική μεμβράνη  και να ασκήσουν θεραπευτική δράση ,μεταφέρονται από ένα σύστημα μεταφορέων γνωστό ως   organic anion-transporting polypeptide (OATP) .
 Το μεταφορικό αυτό σύστημα επηρεάζεται και δυσλειτουργεί με τη ταυτόχρονη  κατανάλωση χυμών αυτών των  φρούτων. Η μείωση όμως της λειτουργικότητας θεωρείται μικρή ως μέτρια και κατά συνέπεια και η αντίστοιχη μείωση της απορροφητικότητας του φάρμακου..
Κατά δεύτερο λόγο η  παρουσία πηκτίνης στα μήλα μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα ορισμένων φαρμάκων εξαιτίας της προσροφητικής ικανότητας των φυτικών ινών .
  1. H ατενολόλη (atenolol) είναι β-αδρενεργικός αναστολέας με καρδιοεκλεκτική δράση (δράση β1) που χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση της αυξημένης αρτηριακής πίεσης και στις καρδιακές αρρυθμίες. Ο χυμός μήλου είναι ικανός να μειώσει σημαντικά την απορρόφηση της ατενολόλης και για το λόγο αυτό δεν συνίσταται η ταυτόχρονη λήψη ατενολόλης και κατανάλωσης χυμού μήλου. Για την αποφυγή της αλληλεπίδρασης αυτής  συνιστάται η κατανάλωση χυμού μύλου πέραν των τεσσάρων ωρών μετά τη λήψη του φαρμακευτικού σκευάσματος .
  2. Η φεξοφεναδίνη (fexofenadine) εμποδίζει την ενεργοποίηση των Η1-υποδοχέων από την ισταμίνη με αποτέλεσμα την πρόληψη εμφάνισης συμπτωμάτων που σχετίζονται με τις αλλεργίες . Ο χυμός μήλου και σε αυτή τη περίπτωση μειώνει τη λειτουργικότητας της και συνιστάται να μην γίνεται ταυτόχρονη λήψη με χυμό μήλου .
Δραστικές φαρμακευτικές ουσίες που μπορεί να επηρεαστούν από τη κατανάλωση μήλου είναι οι ακόλουθες : bosentan, celiprolol ,etoposide, fexofenadine fluoroquinolone, glyburide  irinotecan ,methotrexate, paclitaxel ,saquinavir rifampin,  statins, talinolol, torsemide troglitazone, valsartan
Τι να προσέξετε κατά την αγορά
Προτιμήστε μήλα με έντονο χρώμα και άρωμα . Προτιμήστε τη κατάλληλη ποικιλία ανάλογα με τη γευστική σας επιθυμία ή ανάλογα με το τρόπο που θέλετε να καταναλώσετε  το μήλο ,ωμό ή μαγειρεμένο.
 Οι ποικιλίες  Red και Golden Delicious έχουν τη πιο γλυκιά γεύση , ενώ  τα  μήλα της ποικιλίας Fuji έχουν μια ελαφρώς ξινή γεύση ,ενώ τέλος οι ποικιλίες Pippin, και τα μήλα Granny Smith έχουν  το πιο ξινή γεύση , αλλά διατηρούν την υφή τους καλύτερα κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος.
Αποφύγετε μήλα που έχουν χτυπηθεί ή παρουσιάζουν ήδη σημεία αμαύρωσης γιατί θα επηρεάσουν και τα υπόλοιπα μήλα.  Τα ζαρωμένα μήλα έχουν χάσει μέρος της ποσότητας νερού που περιέχουν . Μην αγοράζεται μήλα που εμφανίζουν τρύπες από προκληθήκαν από έντομα
Προτιμήστε οργανικά μήλα που δεν περιέχουν υπολείμματα  φυτοφαρμάκων.
Αγοράστε Ελληνικά μήλα , η χώρα μας κατέχει μεγάλη ποικίλα μήλων .
Θα πρέπει να γνωρίζεται ότι όταν τα μήλα αποθηκεύονται με σκοπό την εξαγωγή ,προστίθεται σε αυτά κερί με αποτέλεσμα να προστατευτεί η εξωτερική επιφάνεια του μήλου .
 Το κερί αυτό μπορεί να προέρχεται από φοινικιά ( carnauba palm tree) ,είτε από σκαθάρια (lac beetle) είτε από κερί μελισσών ,αλλά και κεριά που προέρχονται από πετρέλαιο.
Αποθήκευση
Διατηρήστε τα μήλα στο ψυγείο σε δροσερή θερμοκρασία που θα εξασφαλίσει την υγρασία τους και κατά συνέπεια τη τρυφερότητα τους. Τα μήλα ωριμάζουν έξι έως δέκα φορές πιο γρήγορα σε θερμοκρασία δωματίου από ό, τι αν είναι στο ψυγείο. Μπορούν να αποθηκευτούν και  σε σκοτεινό αεριζόμενο χώρο όπως ένα κελάρι .
Τα μήλα διατηρούνται καλύτερα στους 0-4 βαθμούς Co . Στο ψυγείο τα μήλα μπορούν να διατηρούν μέχρι και 3-4 μήνες. Βέβαια όσο μεγαλύτερη η διατήρηση τόσο μεγαλύτερη η απώλεια των πολυφαινολών.
Όταν τα μήλα αποθηκεύονται σε χώρους με υψηλή θερμοκρασία , τότε το εσωτερικό του φρούτου, κοντά στο πυρήνα αρχίζει και γίνεται καφετί και χαλάνε . Τα μήλα παράγουν μια φυσική επικάλυψη από κερί για να αποτρέψουν την απώλεια νερού από το εσωτερικό τους.
Αν διατηρείται τα μήλα σε  πλαστική σακούλα φροντίστε να είναι διάτρητη, ώστε να  επιτρέπεται  η ροή του αέρα, αποτρέποντας με το τρόπο αυτό την ξήρανση τους, αλλά και για να μειωθεί  η έκλυση αιθυλενίου στο εσωτερικό της  σακούλας .
Κατανάλωση
Αμαύρωση .Τα μήλα θα πρέπει να κόβονται σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα πριν τη κατανάλωση τους με σκοπό να περιοριστεί  η αμαύρωση τους. Η διαδικασία αυτή δεν μπορεί να αποτραπεί μπορεί όμως να περιοριστεί, βάζοντας τα μήλα σε ελαφρύ όξινο διάλυμα όπως σε νερό με λεμόνι ή και σε νερό με ξύδι ή τοποθετώντας τα μαζί με εσπεριδοειδή φρούτα πχ: φρουτοσαλάτα μήλα με πορτοκάλια.
Η διαδικασία της αμαύρωσης περιορίζεται επίσης σε χαμηλές θερμοκρασίες. Αν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσουμε σε μελλοντικές συνταγές τα μήλα  θα πρέπει να τοποθετούνται σε πλαστική σακούλα ή δοχείο σε χαμηλή θερμοκρασία στη κατάψυξη.
Ας μην ξεχνάμε ότι τα περισσότερα θρεπτικά συστατικά του μήλου, βρίσκονται στη φλούδα του φρούτου. Ξεφλουδίζοντας τα φρούτα χάνουμε πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Για το λόγο αυτό τα οργανικά μήλα υπερτερούν έναντι των συμβατικών μιας που δεν περιέχουν φυτοφάρμακα .Τα μήλα οργανικά και μη θα πρέπει να πλένονται καλά πριν τη κατανάλωση τους και να βουρτσίζονται ελαφρά για 10-15 δευτερόλεπτα .
Χυμός μήλου. Οποιαδήποτε μαγειρική κατεργασία του μήλου αφαιρεί από αυτό θρεπτικά συστατικά , μεγαλύτερη απώλεια θρεπτικών συστατικών έχουμε κατά την αποχύμωση του μήλου.
Ο χυμός του μήλου περιέχει μονό το 10% των φλαβονολών και 3% των κατεχινών από τη αρχική ποσότητα που περιέχεται στο ωμό φρούτο ,επίσης μεγάλο ποσοστό της βιταμίνης C καταστρέφεται .
Οι πρόσφατες μελέτες υποστηρίζουν ότι ο χυμός μήλου με θαμπό χρώμα είναι πολύ πιο ευεργετικός για την υγεία από τον διαυγή με βάση τα θρεπτικά συστατικά που έχουν παραμείνει στο χυμό. Ο διαυγής χυμός του μήλου έχει υποστεί διήθηση, για την απομάκρυνση των στερεών υπολειμμάτων,  που έχουν απομείνει ,αλλά ταυτόχρονα έχει υποστεί και ενζυματική επεξεργασία, για την απομάκρυνση των φυτικών ινών- πηκτίνης και του αμύλου.
Ο φυσικός χυμός μήλου ελλοχεύει τη πιθανότητα μόλυνσης με E. coli O157:H7 και για το λόγο αυτό και μετά από αρκετούς θανάτους στις Ηνωμένες Πολιτείες το FDA (οργανισμός φαρμάκων) επέβαλε τη παστερίωση  για την  αδρανοποίηση επιβλαβών οργανισμών, όπως βακτήρια και μούχλα.

Ψήσιμο .Όταν μαγειρεύετε ένα  μήλο με τη φλούδα , η αδιάλυτη κυτταρίνη και η λιγνίνη θα κρατήσουν τη φλούδα άθικτη  και σκληρή, αλλά η σάρκα του μήλου, θα διαλυθεί , δεδομένου ότι η πηκτίνη  που βρίσκεται στα κυτταρικά τοιχώματα  του εσωτερικού θα διαλυθεί και η ποσότητα νερού που περιέχει το μήλο θα διαρρεύσει στο εσωτερικό μετατρέποντας το εσωτερικό σε κομπόστα.
 Όταν ψήνουμε μήλα για να μη διαλυθεί το εσωτερικό του μήλου καλό θα ήταν να το γεμίσουμε με ζάχαρη ή και σταφίδες, οι οποίες θα απορροφήσουν την ποσότητα υγρών που απελευθερώνεται κατά το ψήσιμο.
Για να μην κοπεί η φλούδα του μήλου κατά το ψήσιμο εξαιτίας της αύξησης του όγκου του ,μπορούμε να κόψουμε τη φλούδα του μήλου σε κυκλικό σχήμα από τη κορυφή του φρούτου και να την αφαιρέσουμε .
Τα κόκκινα μήλα κατά το ψήσιμο αλλάζουν το χρώμα τους σε βαθύ καφετί λόγο της ένωσης των ανθοκυανινών που περιέχουν με σάκχαρα.
Αποξήρανση .Κατά τη διαδικασία αποξήρανσης του μήλου με σκοπό την αποφυγή της αμαύρωσης χρησιμοποιούνται  θειούχες ενώσεις .Οι ενώσεις αυτές που περιέχονται σε όλα τα αποξηραμένα φρούτα μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις σε άτομα που είναι αλλεργικά στα θειώδη άλατα.
Ενδιαφέρουσες χρήσεις του μήλου
Διατηρήστε ζουμερά τα κρέατα. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ψητό κοτόπουλο μπορεί να γίνεται υπερβολικά στεγνό . Βάζοντας ένα μήλο στο εσωτερικό του κοτόπουλου θα κάνει το ψημένο κοτόπουλο να διατηρήσει τα υγρά του .
Διατηρήστε τα κέικ μαλακά. Ένας αποτελεσματικός τρόπος να παραταθεί η διάρκεια ζωής των σπιτικών  -αγορασμένων κέικ , είναι να τα  αποθηκεύεστε μαζί με  μισό μήλο. Τα μήλα δημιουργούν γύρω τους υγρασία με αποτέλεσμα και το κέικ σας να διατηρεί την υγρασία του, χωρίς να είναι ανάγκη, να το τοποθετήσετε στο ψυγείο.
Αποφύγετε τη κρυστάλλωση της ζάχαρης. Στηριζόμενη στην ιδία ιδιότητα των μήλων πλέον, η ζάχαρη και ιδιαίτερα η καστανή δεν θα σχηματίζει σβόλους ,αρκεί να την αποθηκεύσουμε μαζί με μια φέτα μήλο.
Επιταχύνετε με τα μήλα την ωρίμανση άλλων φρούτων. Όπως προαναφέρθηκε τα μήλα παράγουν αιθυλένιο που επιταχύνει τη διαδικασία ωρίμανσης . Αν θέλουμε λοιπόν να ωριμάσουν άλλα φρούτα ή λαχανικά πχ: ντομάτες αρκεί να τα τοποθετήσουμε στην ίδια σακούλα μαζί με ένα μήλο.
Απορροφήστε το περιττό αλάτι από τη σούπα ή τα  βραστά. Αν σας έπεσε λίγο παραπάνω αλάτι στη σούπα δεν θα πρέπει πλέον να ανησυχείτε, μιας που αν τοποθετήσετε κομμάτια μύλου ή πατάτας στο σκεύος και συνεχίζεται να μαγειρεύετε το φαγητό για αλλά δέκα λεπτά , η επιπλέον ποσότητα αλατιού θα απορροφηθεί από το μήλο. Στο τέλος αφαιρέστε τα κομμάτια του μήλου ή της πατάτας .
Διατροφική Ανάλυση ενός
μεσαίου μεγέθους μήλου 138 γρ


Energy (kilocalories)

81
Water (%)
84
Dietary fiber (grams)
4
Fat (grams)
0
Carbohydrate (grams)
21
Protein (grams)
0

Minerals (mg)
Calcium
10
Iron
0
Zinc
0
Manganese
0
Potassium
159
Magnesium
7
Phosphorus
10
Vitamins (mg)
Vitamin A
7 RE
Vitamin C
8
Thiamin
0
Riboflavin
0.1
Niacin
0
Vitamin B6
0.1
Folate
4 μg
Vitamin E
0

Δημοφιλή Άρθρα

Η ιστοσελίδα δεν είναι υπεύθυνη για το περιεχόμενο των εξωτερικών συνδέσεων ,είτε των διαφημισεων που περιέχει.
 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2013. diabetesgr - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger