Google 08/01/2013 - 09/01/2013 | diabetesgr
Από το Blogger.
Latest Post

Ανακάλυψη οδηγεί σε νέα οδό αντιμετώπισης της νόσου

Written By Alexandros Moumtzis on Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013 | 10:51 π.μ.


Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μια πρωτεΐνη που εμπλέκεται στο διαβήτη, όχι μόνο εξουδετερώνει κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη μέσω ενός μηχανισμού αλλά επίσης βλάπτει τα κύτταρα που δεν σκοτώνει μέσω δεύτερου, καινοτόμου μηχανισμού.
Η κυριαρχία στην πρωτεΐνη TXNIP, θα μπορούσε σημαντικά να ρυθμίσει τον διαβήτη
Οι ερευνητές από το University of Alabama στο Birmingham, εντόπισαν αρκετούς νέους δρόμους για στόχευση της TXNIP με φάρμακα. Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Nature Medicine’.
Η πρωτεΐνη TXNIP, εμπλέκεται στο διαβήτη 1 και 2.
Η ερευνήτρια Dr. AnathShalev, του UAB Comprehensive Diabetes Center ανακάλυψε σχεδόν πρόσφατα ότι η TXNIP ενεργοποιείται από σάκχαρα και σκοτώνει βήτα κύτταρα. Ανακάλυψε ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη μπορεί να απελευθερώσει ένα κύμα μορίων που ονομάζονται ελεύθερες ρίζες που διατάζουν τα κύτταρα βήτα να αυτοκτονήσουν, μια διαδικασία που ονομάζεται απόπτωση.
Η απόπτωση είναι καλή, για παράδειγμα, για καρκινικά κύτταρα ή κύτταρα μολυσμένα με παθογόνα αλλά δεν είναι καλή για τα ωφέλιμα βήτα κύτταρα.
Στη νέα έρευνα, η Shalevμε τον ερευνητή Guanlan Xu του UAB, ανακάλυψαν ότι η TXNIP μπορεί επίσης να οδηγήσει τα κύτταρα βήτα να παράγουν λιγότερη ινσουλίνη.
Αυτό επιτυγχάνεται μέσω μηχανισμού που δεν είχαν δει προηγουμένως οι ερευνητές, στον οποίο η TXNIP ωθεί τα κύτταρα βήτα να παράγουν μέρος γενετικού υλικού, το microRNA - 204, που παρεμβάλλεται με άλλο κύτταρο που λέγεται MafA, το οποίο αλλιώς θα ενεργοποιούσε το γονίδιο ινσουλίνης.
Ο νέος τρόπος παρέχει περισσότερους δρόμους για τους γιατρούς ώστε να σταματήσουν τις καταστροφές της TXNIP. Για παράδειγμα, ενδεχομένως ένα φάρμακο θα μπορούσε να μπλοκάρει το microRNA - 204.
Η Shalevδήλωσε ότι για ορισμένους ανθρώπους η υπερβολική απαίτηση στα βήτα κύτταρα να παράγουν ινσουλίνη για να ισοφαρίσει τα αυξημένα σάκχαρα τελικά δημιουργεί πίεση στα βήτα κύτταρα, που στη συνέχεια χάνουν την ιδιότητα να παράγουν αρκετή ινσουλίνη για να απαντήσουν στη ζήτηση. Αυτό οδηγεί σε αύξηση στο σάκχαρο και παραγωγή υψηλότερων επιπέδων TXNIP- φαύλος κύκλος που οδηγεί σε ακόμα λιγότερη παραγωγή ινσουλίνης και περισσότερο θάνατο βήτα κυττάρων.
Η Shalev δήλωσε ότι τα σάκχαρα καθαυτά, στη διατροφή, δεν προκαλούν διαβήτη και θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί να μην υπεραπλουστεύουμε μια πολύπλοκη νόσο όπως αυτή.
Ωστόσο, τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι γνωστό πως προκαλούν αύξηση στην TXNIP, και με τον καιρό ακόμα και μικρές αυξήσεις στα επίπεδα σακχάρου μπορούν να οδηγήσουν σε συσσώρευση της TXNIPκαι της σχετιζόμενης δυσλειτουργίας και θανάτου των κυττάρων βήτα που μπορούν τελικά να οδηγήσουν σε διαβήτη.
Ο FumihikoUrano, του Washington University School of Medicine στο St. Louis, που δεν εμπλέκεται στην έρευνα, περιέγραψε την έρευνα ως σημαντική πρόοδο στην κατανόηση της αφετηρίας και της εξέλιξης του διαβήτη.
Η έρευνα του Uranoαποκάλυψε ότι υπερβολική TXNIP παράγεται ως αποτέλεσμα του στρες σε κυτταρική δομή που ονομάζεται ενδοπλασματικό δίκτυο.Δήλωσε ότι η νέα έρευνα δείχνει προς την αυξανόμενη γνώση ότι η TXNIP είναι σημαντικός παράγοντας σε νόσους που συνδέονται με το στρες ER, όπως το Alzheimer, το Πάρκινσον και το σύνδρομο Wolfram.

Πηγές: ‘Nature Medicine’.

Η βιταμίνη Κ βοηθά τη δράση της ινσουλίνης

Written By Alexandros Moumtzis on Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013 | 3:56 μ.μ.

Η βιταμίνη Κ πρόκειται για μια λιποδιαλυτή βιταμίνη πρόκειται για ένα σύμπλεγμα βιταμινών γνωστό και με την ονομασία ναφθοκινόνη.
Από το σύμπλεγμα αυτό γνωστές είναι η Κ1 ή φυλλοκινόνη που βρίσκεται στα φυτά και η Κ2 (μεναδιόνη), ζωικής προέλευσης αλλά και σε ένα προϊόν ζύμωσης της σόγιας  που ονομάζεται natto και η Κ3 που είναι συνθετικής προέλευσης και τοξική.

Βιταμίνες, βότανα και ιχνοστοιχεία ενάντια στην ινσουλινοαντίσταση

Written By Alexandros Moumtzis on Σάββατο, 17 Αυγούστου 2013 | 8:46 μ.μ.



Για τα άτομα που παρουσιάζουν   ινσουλινοαντίσταση η διατροφή και η άσκηση αποτελούν ισχυρούς  ανασταλτικούς  παράγοντες για την αποτροπή ή και επιβράδυνση του διαβήτη. Το παρακάτω άρθρο σκοπό έχει να τονίσει το καθοριστικό  ρολό των συγκεκριμένων   βιταμινών και των ιχνοστοιχείων  και βότανων  στην μείωση της ινσουλινοαντίστασης.

Μεσογειακή δίαιτα και λίγοι υδατάνθρακες ασπίδα στο διαβήτη

Η μεσογειακή διατροφή μαζί με μια δίαιτα με χαμηλούς υδατάνθρακες, μπορεί να προστατεύσει από το διαβήτη τύπου 2 σύμφωνα με νέα έρευνα Ελλήνων και Ιταλών επιστημόνων.
Οι ερευνητές μελέτησαν τις περιπτώσεις περίπου 22.300 Ελλήνων, από τους οποίους οι 2.330 εμφάνισαν διαβήτη σε μια περίοδο 11 ετών. Η έρευνα έδειξε ότι όσοι ακολουθούσαν με σχετική συνέπεια τη μεσογειακή διατροφή, είχαν μικρότερη πιθανότητα κατά 12% να εμφανίσουν διαβήτη. Οι άνθρωποι που έτρωγαν τους περισσότερους υδατάνθρακες, είχαν 21% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν διαβήτη. Όσοι ακολουθούσαν πιστά τη μεσογειακή διατροφή και, ταυτόχρονα, κατανάλωναν λίγους υδατάνθρακες, είχαν κατά μέσο όρο 20% μικρότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη, σε σχέση με όσους δεν τηρούσαν τη μεσογειακή δίαιτα και, παράλληλα, έτρωγαν πολλούς υδατάνθρακες.
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μεσογειακής διατροφής είναι η χρήση του έξτρα παρθένου ελαιόλαδου, που οδηγεί σε ευνοϊκή υψηλή αναλογία των μονοακόρεστων προς τα κορεσμένα λιπαρά οξέα, πράγμα που έχει ευεργετική επίπτωση στην ευαισθησία του οργανισμού απέναντι στην ινσουλίνη.
Από την άλλη, σύμφωνα με τους ερευνητές, μια διατροφή πλούσια σε υδατάνθρακες οδηγεί σε απότομες αυξήσεις της γλυκόζης (του σακχάρου) στο αίμα. Οι ερευνητές συμπεραίνουν πως «μια διατροφή χαμηλή σε γλυκαιμικό φορτίο, η οποία παράλληλα ακολουθεί πιστά τις αρχές της παραδοσιακής Μεσογειακής δίαιτας, μπορεί να μειώσει την εμφάνιση του διαβήτη τύπου 2».
Ο γλυκαιμικός δείκτης δείχνει πόσο αυξάνουν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα, δύο έως τρεις ώρες μετά την κατανάλωση ενός τροφίμου που περιέχει υδατάνθρακες. Το γλυκαιμικό φορτίο αναφέρεται στην ποσότητα των υδατανθράκων που καταναλώνει ένας άνθρωπος, σε συνδυασμό με τον γλυκαιμικό δείκτη. Πρακτικά, ένα τρόφιμο με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, αν καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες, μπορεί να έχει υψηλό γλυκαιμικό φορτίο, ενώ αντίστροφα ένα τρόφιμο με μέτριο ή υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, αν καταναλωθεί σε μικρή ποσότητα, θα έχει χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ. Κάρλο Λα Βέκια του Ινστιτούτου Φαρμακολογικών Ερευνών «Μάριο Νέγκρι» του Μιλάνου, την Αντωνία Τριχοπούλου της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών και τον Δημήτρη Τριχόπουλο της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Χάρβαρντ έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Diabetologia" της Ευρωπαϊκής Ένωσης Μελέτης του Διαβήτη.
Πηγή ελευθεροτυπία

Δημοφιλή Άρθρα

Η ιστοσελίδα δεν είναι υπεύθυνη για το περιεχόμενο των εξωτερικών συνδέσεων ,είτε των διαφημισεων που περιέχει.
 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2013. diabetesgr - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger