Google 11/01/2012 - 12/01/2012 | diabetesgr
Από το Blogger.
Latest Post

Dental issues may be early diabetes indicators

Written By Alexandros Moumtzis on Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012 | 2:32 μ.μ.

If the eyes are the windows to the soul, then your mouth — and, by extension, dental health (or lack thereof) — may be the conduit to potential early warning signs of numerous diseases — including Type 2 diabetes.
Such is the message that both the Palm Beach County Health Department and Florida Public Health Institute’s Oral Health Coalition want patients and dentists to be cognizant of — especially during November’s National Diabetes Awareness Month.
According to Dr. Phil Bilger, the dental director of the Palm Beach County Health Department, in recent years, there’s been a heightened emphasis in the dental community to have everyone — patients and doctors alike — understand how oral health and overall health are related.
“For a long time, dentists treated the mouth as if it was disconnected from the rest of the body,” says Bilger. “Of course, that’s not the case. Each affects the other.”
For example, Bilger cites aggressive, persistent gum and periodontal disease as often being associated with Type 2 diabetes.
“Gum and periodontal diseases are diseases of inflammation that trigger a response in the immune system,” Bilger explains. “But, because diabetes can inhibit the immune system, these diseases in a diabetic might be more resistant to treatment than they would be in a non-diabetic person.”
Thus, whenever gum- or periodontal-disease patients don’t respond as quickly, or successfully, to typical protocols, Bilger suggests that they also visit their medial doctor in order to determine their diabetes status.
A previously undiagnosed patient will often be made aware of his or her own diabetic, or pre-diabetic, condition because of what he or she may believe is a seemingly unrelated dental condition, Bilger says.
Those with Type 2 diabetes, Bilger notes, may also suffer from the following chronic dental conditions:
  • Xerostomia: Colloquially referred to as “dry mouth,” this occurs when a patient has insufficient saliva. This often happens to diabetics because saliva contains glucose — and managing diabetes means limiting one’s glucose level.
  • “Burning mouth syndrome”: Essentially, this is a severe extension of the dry-mouth condition — but far more painful. It may also be accompanied by an inexplicable bitter taste in the mouth, and often worsens as the day passes.
  • Thrush: This is the growth of a naturally occurring fungus that the body can’t control. It results in tender red or white patches, usually on the gums, tongue or roof of the mouth.

What makes treating and curing dental diseases in diabetics particularly challenging, Bilger explains, is that the separate conditions feed off each other: “Having Type 2 diabetes puts you more at risk for developing significant gum disease; meanwhile, having gum disease often makes it harder to control your blood-glucose level. It can be a vicious cycle.”

 sdorfman@pbpost.com

Μεταβολικό σύνδρομο σε παιδιά

Written By Alexandros Moumtzis on Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012 | 12:45 π.μ.



Τα   τελευταία χρόνια  έχει παρατηρηθεί αύξηση του ποσοστού ατόμων παιδικής - εφηβικής ηλικίας που εμφανίζουν παχυσαρκία ,η οποία μπορεί να συνοδεύεται με ινσουλινοαντίσταση  δυσλιπιδαιμία και υπερχοληστερολαιμία, με αποτέλεσμα, να εστιάζεται το ενδιαφέρον των μελετητών στην αναγνώριση ύπαρξης του  Μεταβολικού Συνδρόμου ΜΣ και σε αυτές τις πληθυσμιακές ομάδες.

Το Διεθνές Ίδρυμα για το Διαβήτη (International Diabetes Federation, IDF)
εξέδωσε έναν ορισμό για τη διάγνωση του ΜΣ σε παιδιά, κατηγοριοποιώντας σε  ηλικιακές ομάδες.
Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό η διάγνωση του ΜΣ τίθεται σε παιδιά με κεντρικού τύπου παχυσαρκία και δύο ή περισσότερα από τα τέσσερα κριτήρια που συναντάμε στον ορισμό του ΜΣ των ενήλικων.

O  ορισμός  του  Διεθνούς  Ιδρύματος  για  το  Διαβήτη (ΙDF)  για  το  Μεταβολικό
Σύνδρομο στα παιδιά και τους εφήβους, σε ομάδες υψηλού κινδύνου

Ηλικιακή
ομάδα (έτη)
Παχυσαρκία
(περίμετρος
μέσης)
Τριγλυκερίδια
HDL- C
Αρτηριακή
πίεση
Γλυκόζη νηστείας
(mg/dl) ή γνωστός
ΣΔ τύπου 2
6 έως <10
>90η Ε.Θ.
*



10 έως <16
>90η Ε.Θ.
>110mg/dl
 <40mg/dl
Συστολική
>130mmHg
ή Διαστολική
>85mmHg
>100mg/dl
ή ΣΔ 2
**
16+

 >150mg/dl




Χρησιμοποιούνται τα υπάρχοντα κριτήρια για τους ενήλικες
* Το ΜΣ δε μπορεί να διαγνωσθεί, αλλά απαιτούνται περισσότερες μετρήσεις, αν υπάρχει οικογενειακό
ιστορικό ΜΣ, ΣΔ τύπου 2, δυσλιπιδαιμίας, καρδιαγγειακής νόσου και/ή παχυσαρκίας.
** Αν η γλυκόζη νηστείας είναι >100mg/dl προτείνεται να διενεργηθεί δοκιμασία ανοχής γλυκόζης.


Από τον παραπάνω ορισμό αποκλείστηκαν τα παιδιά ηλικίας κάτω των έξι ετών
λόγω ανεπαρκών στοιχείων. Επιπλέον, για τα παιδιά ηλικίας έξι έως δέκα ετών με παρουσία προδιαθεσικών παραγόντων για  την εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου και σακχαρώδη διαβήτη αναφέρεται πως δεν μπορεί να τεθεί η διάγνωση του ΜΣ, αλλά συστήνεται τακτική παρακολούθηση.

Τα κριτήρια διάγνωσης παχυσαρκίας στα παιδιά διαφέρουν από αυτά των ενηλίκων . Ως υπέρβαρα θεωρούνται τα παιδιά που ο Δείκτης Μάζας Σώματος τους που δεν ξεπερνά το 95 εκατοστημόριο και είναι μεγαλύτερος ή ισος του 75 °εκατοστημορίου. Παιδιά με αυξημένο κίνδυνο, να γίνουν υπέρβαρα θεωρούνται  αυτά, που το βάρος τους κυμαίνεται, μεταξύ του 85 εκατοστημορίου  αλλά δεν ξεπερνά το 95° εκατοστημόριο του εξειδικευμένου ανά φύλο ΒΜΙ (ΔΜΣ) για την ηλικία (CDC 2000) .

Τα παιδιά ανεξάρτητα από το φύλο τους, παρουσιάζουν συγκεκριμένες μεταβολικές αλλαγές  κατά την διάρκεια της εφηβείας . Εξαιτίας της αυξημένης δράσης της αυξητικής ορμόνης κατά την έναρξη της εφηβείας, παρατηρείται αύξηση της ινσουλινοαντίστασης .
 Η εφηβεία σηματοδοτεί , αλλαγές τόσο και στα επίπεδα των τιμών της  χοληστερόλης αλλά και των λιποπρωτεινών, που αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα  είναι ικανές, να συνοδεύουν τον έφηβο, εφ όρο ζωής ,  φυσικά μια μικρή μείωση των τιμών είναι πιθανόν να παρατηρηθεί , κατά το μέσο της εφηβείας ,αλλά συνήθως είναι παροδική.

 Το μεταβολικό σύνδρομο δεν μπορεί να θεωρηθεί, ως  το  φυσιολογικό αποτέλεσμα μεταβολικών αλλαγών που λαμβάνουν χώρα στο ανθρώπινο σώμα . Η εμφάνιση του σχετίζεται σε κάποιο βαθμό με κληρονομικά αίτια, αλλά κατά βάση αποτελεί το βασικό αποτέλεσμα κακών διατροφικών επίλογων και χαμηλής φυσικής δραστηριότητας.
Η περίοδος της εφηβείας μπορεί να επιτείνει, το ήδη υπάρχον πρόβλημα μιας που ο έφηβος, είναι πιθανόν να  ξεκινήσει το κάπνισμα ή και τη κατανάλωση αλκοόλ. 

Τα ποσοστά εμφάνισης του Μεταβολικού Συνδρόμου στα παιδία παρουσιάζουν μια αυξητική τάση, αλλά όχι τόσο μεγάλη  συγκρινόμενη με αυτή των ενηλίκων.

Η παχυσαρκία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως το μοναδικό κριτήριο  για τη διάγνωση του Μεταβολικού Συνδρόμου ,αλλά το πιο συχνό .
Οι πιθανότητες ενός παιδιού να εμφανίσει ΜΣ εάν το βάρος του ξεπεράσει το 950 εκατοστημόριο αυξάνονται κατά 50 %.
Τα παχύσαρκα παιδιά μπορεί να παρουσιάζουν  αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης σε συνδυασμό με υπέρταση και αθηρογενή  δυσλιπιδαιμία.
Συνήθως τα επίπεδα γλυκόζης του αίματος στα παιδιά  μπορούν να κυμαίνονται σε φυσιολογικά επίπεδα (να παρουσιάζουν δηλαδή ευγλυκαιμία) ανεξάρτητα από το γεγονός, ότι μπορεί να παρουσιάζουν ταυτόχρονα , υψηλό αριθμό τριγλυκεριδίων και ινσουλίνης  κάτι που έρχεται σε  αντίθεση με τα εργαστηριακά ευρήματα των ενηλίκων με ΜΣ.

  Η  διαταραγμένη γλυκόζη νηστείας κατά την παιδική ηλικία είναι παρουσιάζεται σε χαμηλό  ποσοστό (1,8%), ακόμη και μεταξύ των υπέρβαρων παιδιών (2,5%). Αυτό εγείρει το ερώτημα  αν διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη, και όχι μόνο η μέτρηση  της γλυκόζη νηστείας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη καλύτερη διαλεύκανση περιπτώσεων Μεταβολικού Συνδρόμου σε παιδιά-εφήβους.

 Έτσι πέραν από τη μείωση του αρχικού ορίου της γλυκόζης νηστείας από τα 110 mg/dl στα 100 mg/dl προτείνετε και η περαιτέρω  διερεύνηση με δοκιμασία ανοχής γλυκόζης σε περιπτώσεις που η τιμά της γλυκόζες νηστείας υπερβαίνει τα 100 mg/dl.
Σύμφωνα με την ΑDA για κάθε παιδί που το βάρος του  ξεπερνά το 850 ο έλεγχος θα πρέπει  IGT- Διαβήτη να επαναλαμβάνεται κάθε δεύτερο χρόνο.
 Ο έλεγχος για ΜΣ σε  παιδιά που παρουσιάζουν οικογενειακό ιστορικό Διαβήτη σε πρώτου ή δεύτερου  βαθμού συγγενή , είτε παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα ινσουλινοαντίστασης   όπως (δυσλιπιδαιμία, υπέρταση , acanthosis nigricans κ.λ.π) μπορεί να ξεκινήσει και σε ηλικία μικρότερη των δέκα ετών.

 Διαγνωστικός έλεγχος μπορεί να  επίσης ξεκινήσει και σε κορίτσια με πρόωρη έναρξη εμμήνου ρύσης  ηλικία < μικρότερη των 11 χρονών ,μιας που παρουσιάζουν υψηλοτέρα ποσοστά ινσουλίνης και μεγαλύτερη ποσότητα σωματικού λίπους  .
Παιδιά με οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου, είτε με τιμή χοληστερόλης  που ξεπερνά τα 240 mg/dl θα πρέπει να ελέγχονται για αθηρογενή δυσλιπιδαιμία , η δε εξετάσεις που αφορούν το λιπιδαιμικό τους προφίλ θα πρέπει να επαναλαμβάνονται ετησίως.



Δημοφιλή Άρθρα

Η ιστοσελίδα δεν είναι υπεύθυνη για το περιεχόμενο των εξωτερικών συνδέσεων ,είτε των διαφημισεων που περιέχει.
 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2013. diabetesgr - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger